درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٠٢ - الحديث الاول

بختى در اثر توفيق و فضل بر آنان آماده مى‌سازد و گروه بى‌شمار ديگرى را كه بمقصد نميرسند و مبغوض ساحت كبريائى بوده و خواهند بود بنام شقاوت و تيره بختى و در اثر ظهور دواعى و عقيده انحرافى كه مانع مى‌شود از توجه بغايت حقيقى بلكه در اثر افكار و انديشه‌هاى باطل و بيهوده آنان را بغايتهاى وهمى و خيالى و بيهوده سوق مى‌نمايد با اينكه در آغاز امر همه افراد يكسان بوده و جز فطرت نورانى خداداده و اقتضائى در آنان نبوده ولى پس از اندك زندگى و اختيار سير و سلوك گروهى كه از طريقه حق و خداپرستى منصرف شده بالاخره به فسق و يا به كفر و شرك گرويده روحيه و عقيده آنان عوض شده يعنى مخالف با حكم فطرت اوليه خود طريقه باطل را مى‌پيمايند و با اهل ايمان و تقوى مخالف خواهند بود و اين قهر و غضب پروردگار و اضلال است در باره آنان.

ميتوان چنين تعبير نمود كه ساحت كبريائى صحنه لحظات زندگى اشقياء در ازل مورد شهود كبريائى بوده بر طبق همين صحنه اختيارى حكم بر شقاوت و تيره بختى اين گروه صادر فرموده است و اين حكم بطور حتم و جزم است و تحقق اين شقاوت بطور حقيقى و خارجى در عالم دنيا و هنگام اختيار است كه بسوى فسق و كفر و شرك گرويده و هر لحظه اين طريقه شقاوت را تحكيم مينمايند يعنى آنچه را كه در ازل از ساحت كبريائى حكم صادر شده از طريق اكتسابست باختيار خود آن را كسب نموده و تثبيت مى‌نمايند.

هم چنين گروهى از سعداء و اهل ايمان و تقوى باشند كه در ازل ساحت كبريائى بآنها احاطه شهودى داشته باينكه در عالم دنيا باختيار خود بسوى سعادت و نيك بختى رهسپار خواهند شد همين صحنه كه مورد شهود كبريائى بوده بر طبق آن ساحت پروردگار حكم سعادت اين گروه را صادر فرموده است و سعادت فطرى و نهفته است ولى تحقق سعادت حقيقى براى آنان در عالم دنيا از طريق اختيار و اكتساب خواهد بود.