درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٥٣ - الحديث الثانى

فرموده و آنان را ارجدارترين موجودات امكانى معرفى نموده و لازم اقصى مرتبه كمال وجودى خاتميت رسالت است و نيز لازم ديگر آن وساطت در تبليغ و تعليم جامعه بشر است تا پايان جهان.

از كريمه استفاده مى‌شود كه آفريدگار هر يك از اوصياء عليهم السلام را در عصر خود حجت و معلم و نيز شاهد بر سراير اعمال قلبى و جوارحى و منويات اهل آن عصر مقرر فرموده كه در اثر احاطه باطنى و تصرف معنوى وظايف دينى را بآنان آموخته و همچنين بر سراير اعمال مردم و معنويات آنان آگهى خواهند داشت.

كريمه بيان نظام آموزش و شهادت در باره هر يك از اجتماعات بشرى در پيشگاه كبريائى است و اختصاص باوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله و بزمان اسلام ندارد.

بر حسب آيه‌ لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً آيه بيان علت و سبب موهبت منصب شهادت و تعليم باوصياء عليهم السلام است كه هر يك از اوصياء را صاحب روح قدسى و نيروى احاطه بر قلوب و بر اعمال مردم موهبت فرموده.

و علم و قدرت آنان از مشكاة نبوت و رسالت اقتباس شده است و پس از تحصيل علم و عمل و استفاده از تعليمات ربوبى از طريق بيانات رسول (ص) حائز مقام علم لدنى و موهوبى شده است و شايسته از تعليمات ربوبى از طريق تعليم رسول صلّى اللَّه عليه و آله شده كه فرمود

(الذى اوتى ما لم يؤت احدا من العالمين)

در باره رسول (ص) فرموده و علوم الهى برسول صلّى اللَّه عليه و آله افاضه شده و هرگز كسى از آن نصيب نخواهد داشت.

از اين نظر تعليمات رسول (ص) همانا تعليمات ربوبى و بازگوى آنچه كه از ساحت كبريائى باو افاضه شده است و زياده بر افق افكار بشرى است و بيان حقايق و معارف قرآن و تعليمات رسول است و بايد بطور اجمال و باطن تأويل در ظاهر تفسير و لب معارف در قشر الفاظ و عبارات منطوى است بطورى كه هرگز