درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٢٧ - الحديث الثانى

روايات‌

در اينكه راهنمايان تنها ائمه باشند

الحديث الثانى-

على بن ابراهيم عن ابيه عن محمد بن ابى عمير عن ابى اذينة عن بريد العجلى عن ابى جعفر (ع) في قول اللَّه عز و جل‌ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ فقال رسول اللَّه (ص) المنذر و لكل زمان منا هاد يهديهم الى ما جاء به نبى اللَّه (ص) ثم الهداة من بعده على ثم الاوصياء واحد ابعد واحد.

شرح‌

قوله (ع): فقال رسو اللَّه (ص) المنذر و لكل زمان منا هاد:

بيان آنست كه از نظر اينكه رسالت رسول (ص) عبارت از پايه‌گذارى دين توحيد و مكتب قرآن است بدين جهت دعوت او بآنست كه مردم بگويند (لا اله الا اللَّه) هم چنان كه دستور ميفرمود

(قولوا لا اله الا اللَّه تفلحوا)

مجرد قبول و پذيرش وحدانيت ساحت آفريدگار كافى بود كه در اجتماع اسلامى معرفى شوند و اين حد از دعوت بدين توحيد مستلزم انذار و تهديد مردم است كه چنانچه دين اسلام را نپذيرند و به كفر و شرك خود باقى بمانند محكوم بشقاوت و خلود در دوزخ خواهند بود زيرا تهديد از عقوبت و خلود در دوزخ براى كفار و مشركين است كه چنانچه در مقام‌