و ظاهر از عطف موصول و الذين آمنوا برسول (ص) آنست كه ايمان او بصدق و موهوبى و ايمان قيام بدعوت بحق است كه پس از رحلت رسول (ص) قيام بدعوت بحق نمايد و وظيفه رسول (ص) را انجام دهد و موصول و صله آن عنوان كلى از نظر تشريف است همچنان كه وصف آن نيز قيام باداء صلاة و اداء زكاة هنگام كه در حال ركوع بوده است خلاصه وظيفه او قيام بدعوت بحق است مانند رسول (ص) نه ايمان از نظر پيروى از دعوت بحق مانند ساير دانشجويان و ايمان دو سنخ ايمان است ذاتى و موهوبى و ديگر اكتسابى تزلزل‌پذير.

و بر حسب روايت صحيح مراد على بن ابى طالب (ع) بوده است.

و خلاصه استدلال بهر دو آيه كريمه‌ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ و هم چنين بآيه كريمه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌. مفاد دو آيه كريمه شاهد آنست كه اطاعت اوصياء رسول عليهم السلام فرض و واجب است زيرا مراد از اولى الامر عبارت از اشخاص مخصوص كه حق تعالى اطاعت آنان را اطاعت رسول معرفى نموده است و ولايت آنان بر عموم مردم پس از زمان رحلت رسول صلّى اللَّه عليه و آله قيام بوظيفه رسول و ادامه دعوت بحق و نظارت در امر مكتب عالى قرآن است و نيز تعليم اسرارى از آيات قرآنى خواهد بود.

و اما آيه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌:

باتفاق علماء و روايات واردة مستفيضه از ابن عباس و غير او مبنى باينكه عبد اللَّه بن سلام و چند نفر از همراهان او بحضور رسول صلّى اللَّه عليه و آله آمده در آن هنگام رسول صلّى اللَّه عليه و آله از منزل خارج شده در حالى كه مردم در مسجد مشغول نماز و ركوع و سجود بودند ناگهان رسول صلّى اللَّه عليه و آله در طى راه بسائلى رسيده رسول صلّى اللَّه عليه و آله از او سؤال فرمود آيا كسى بتو صدقه داده است گفت بلى اين شخص انگشتر را بمن داد رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرمود كى‌