درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣١٣ - الحديث السابع

حق تعالى در ادوار جهان چه شرايطى لازم دارد تا اينكه اين چنين ولايت عامه بافرادى داده شود بايد افراد خاصى باشد و يا بطور عموم ميتوان اين چنين منصب مهمى را بطور اهمال به گروهى واگذارد.

بديهى است هم چنان كه تعيين منصب رسالت و صاحب دين و كتاب آسمانى بودن بايد از حق تعالى تعيين و اعلام و بوسيله معجزه اثبات شود كه مردم تصديق نمايند هم چنين ولايت عمومى و وصايت از جانب رسول از وظايف و شرايع الهى است بايد حق تعالى تعيين بفرمايد و توسط رسول (ص) اعلام شود بطور مشخص كه ابهام و يا اهمال پذير نباشد.

و به لحاظ شرايط وجودى كه وصى رسول (ص) و ولى امور عموم مردم در ادوار جهان از جانب حق تعالى چه شرايطى لازم دارد كه صلاحيت داشته باشد كه حق تعالى او را ولى و وصى رسول (ص) تعيين و اعلام فرمايد.

بديهى است همان طور كه شرايط خاصى در رسول (ص) بوده از لحاظ اينكه از تعليمات ربوبى بهرمند است و علم او موهوبى و ذاتى و آنچه از تعليمات غيبى و ربوبى باو تعليم و موهبت شد قابل تزلزل و ترديد و زوال و فراموشى نباشد چه آنكه تعليمات ربوبى بطور موهبت وجودى يعنى روح جديد و صورتهاى علمى شهودى برسول (ص) القاء و موهبت مى‌شود و آن حقايق را با روح قدس خود مى‌يابد و معلومات رسول (ص) مانند معلومات اكتسابى ساير افراد نخواهد بود كه قابل تبدل و زوال باشد بلكه تعليمات ربوبى بطور افاضه و ايجاد روح جديد و درجه عالى‌تر از آنچه باو تعليم وجودى شده است قبل بر آن از نظر اينكه معارف الهى و تعليمات ربوبى برسول (ص) زياده و نامتناهى است و بتدريج بايد برسول (ص) موهبت وجودى و شهودى شود همين شرائط نيز در وصى و ولى امور مردم در اعصار لازم است يعنى همان طور رسالت داراى شرايطى است از لحاظ اينكه معلومات او لدنى و ذاتى و موهوبى باشد بهمين قياس معلومات و معارف الهى و علوم وصى بايد از تعليمات غيبى‌