منتهى بجنگهاى خونين در صحنه جنگ جمل و صفين و نهروان گشت و سبب حسادت و رشك با رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء او عليهم السلام جز فضيلت و ولايت و فرمانروائى بر عموم مردم كه ساحت آفريدگار بآنان موهبت فرموده سبب ديگرى تصور نميرود.

قوله (ع): عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ‌:

بيان سبب حسد و رشك كفار و بت پرستان برسول صلّى اللَّه عليه و آله و اهل نفاق در باره ولايت و وصايت اوصياء عليهم السلام است و عبارت از فضل و رسالت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و كرامتى كه براى او در اثر ولايتى كه در امور دين و دنياى عموم مردم داشت سبب حسادت و رشك نسبت برسول صلّى اللَّه عليه و آله شده است و هم چنين نزول آيات كريمه قرآنى و نزول جبرئيل امين و پس از رحلت رسول صلّى اللَّه عليه و آله نيز در اثر فضايلى كه على (ع) حائز بود و نيز شجاعتى كه از او بظهور رسيده و همه فضايل را واجد بود بلكه صفات متضاد را نيز دارا بود كه سبب شد گروهى از منافقان با او در مقام حسد و مخالفت برآيند.

و بدين منظور جنگ جمل و صفين و نهروان از گروه ناكثان و قاسطان و مارقان بظهور پيوست مبارزه اهل كفر و شرك با رسولان عموميت داشته است هم چنان كه در هر عصر و زمان كفار در اثر رشك بمقام رسولان و ولايت كه از جانب حق تعالى دعوى مى‌نمودند سبب حسد و رشك آنان شده در مقام معارضه و تكذيب آنان بر مى‌آمدند از جمله بلعم باعورا بر حسب نقل در بعض كتابهاى آسمانى ديده بود كه ساحت آفريدگار رسول و پيامبرى را اعزام خواهد فرمود و گمان ميبرد كه خود او باشد و چون موسى كليم (ع) برسالت مبعوث گشت بر رسالت و ولايت او رشك برد و گفته شده در باره قوم او نفرين نمود و در بيابان سرگردان شدند و در آيه كريمه‌ وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْناهُ آياتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطانُ فَكانَ مِنَ الْغاوِينَ‌.

تفسير آيه در باره شخص عابدى از بنى اسرائيل بنام بلعم باعورا است كه در زمان موسى كليم (ع) ميزيسته و از گروندگان باو بوده است و در اثر مخالفت و مبارزه با موسى عليه السلام از حريم قدس خارج و از رحمت پروردگار بى‌بهره‌