درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٠١ - الحديث السادس
و آموزش از خارج و از فردى از معلمان بشرى نبوده است و علوم آنان لدنى و نور الهى است و بر مبناى مقدمات فكرى و تأليف از قضاياى و موازين و قوانين فكرى نخواهد بود زيرا قوانين و علم ميزان وسيله فكرى است و در مورد ادراك غوامض و معارف الهى و اسرار ربانى كه فوق افكار بشرى است و عاجز و قاصر خواهد بود.
خلاصه راسخ در علم آنست كه از طريق تعليمات غيبى و الهامات ربوبى بر امور احاطه بيابد هم چنان كه مورد ايتاء و موهبت ملك عظيم هستند و عبارت از نفوذ قول و گفتار و اينك طاعت آنان فرض و واجب است و عظمتى در جامعه بشر زياده بر اين تصور نميرود كه حق تعالى آنان را ولى و اولى الامر خوانده و باين منصب معرفى فرموده باشد و آنان را داعى بحق فرمود و قول و گفتار آنان را حجت و اطاعت آنان را واجب نموده است و در همه عوالم نيز آثارى درخشان بر آن مترتب مىشود و عصمت و صون آنان را از خطاء و لغزش تضمين فرموده است.
قوله عليه السلام: و نحن المحسودون الذين قال اللَّه سبحانه «أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ»:
مفاد آيه مبنى بر توبيخ و سرزنش يهود است كه از نظر نخوت و عداوت و غرور آنان برسول گرامى اسلام صلّى اللَّه عليه و آله رشگ برده با او عناد و دشمن مىنمايند و با كفّار مكه هم دست و هم آهنگ شده بطور حكميّت آئين شرك را بر دين اسلام ترجيح ميدهند.
و چگونه بر رسول صلّى اللَّه عليه و آله كه بسمت رسالت بر جهان بشريّت معرّفى شده و قرآن كريم نيز كه عهدهدار سعادت بشر حق تعالى بر او نازل نموده و رهبرى مردم جهان را بعهده وى نهاده كه بر قلوب بشر فرمانروائى نمايد و توحيد و يكتاپرستى را در عالم نشر دهد يهود و بت پرستان از نظر نخوت و غرور بر مقام وى رشگ ورزيدهاند.
ولى بايد بدانند كه دشمنى آنان بيهوده است ضرر و زيانى بوى نخواهند