درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٦٣ - الحديث التاسع
سبب سعادت و زندگى گوارا است و در نشئه ديگر نيز بصورت نعمتهاى زياده بر تصور و ابدى خواهد درآمد كفر و شرك گشتگى و انديشه باطل است و سيرت آن خودستائى و عقوبتهاى روانى و آتش درونى است.
قوله (ع): و نحن الاعراف يعرفنا اللَّه عز و جل يوم القيامة على الصراط فلا تدخل الجنة الا من عرفنا و عرفناه
. گفته شد كه اعراف بقراينى كه استفاده مىشود بمعناى عارفان بذات كبريائى و صفات قدس است بمعناى آنست كه از نظر سبقت وجودى كه بآنان موهبت شده لازم دائم بسيار و بىنهايت خواهد داشت از جمله در عالم ذر و الست كه فرمود
(سبحنا و سبحت الملائكة)
از سبقت در تسبيح قدس كبريائى فرشتگان نيز آموخته تبعيت نموده و ساحت قدس او را تسبيح و از نواقص امكانى تنزيه نمودند و در هر يك از عوالم آثارى از قبيل فيوضات تكوينى بظهور رسيده از جمله در اين نظام نائل بمقام تشريع و وظيفه تبليغ اصول و احكام شده تعليم و تربيت بشر را بعهده آنان نهاده و از جمله لوازم صفت عرفان و سبقت وجودى در هر يك از عوالم آثارى از آن بظهور مىرسد.
از جمله آثار مقام وساطت اوصياء عليهم السلام كه اهل اعراف هستند آنست كه سمت تعليم و تربيت بشر بعهده آنان نهاده شده و بايد عملا دانشجويان از تعليمات آنان استفاده نمايند و نيز از لحاظ اينكه ايمان و تصديق بمقام وصايت و ولايت آنان ركن اصول توحيد و از جمله مواد اصول اعتقادى است.
بر اين اساس فرمود
(و لكن جعلنا ابوابه و صراطه و سبيله و الوجه الذى يؤتى منه)
كه به لحاظى هر يك باب اللَّه و صراط مستقيم كبريائى هستند و تعليم و پيروى از تعليمات آنان توجه و تقرب بساحت كبريائى خواهد بود.
و از نظر دو سمت كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السلام دارند يكى معرفت مقام وصايت و ولايت آنان كه از جمله مواد اصول توحيد است و نيز به لحاظ تعليم و تربيت