درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٦١ - الحديث التاسع

روح قدس كه به هر يك از آنان داده صلاحيت الهامات و تعليمات غيبى را دارند كه از آنها استفاده نمايند و در نتيجه تعليم و تربيت سلسله بشر نيز بعهده آنان نهاده شده است و رسول و اوصياء عليهم السلام را وسايط فيوضات تكوينى در عوالم و تشريعى در مورد جهان قرار داده است.

قوله عليه السلام‌: فمن عدل عن ولايتنا او فضل علينا غيرنا فإنهم عن الصراط لناكبون:

امام عليه السلام فرمود در نتيجه اينكه ساحت كبريائى ما اهل بيت رسول صلّى اللَّه عليه و آله را حايز مقام وصايت و ولايت معرفى فرموده و زمام تعليم و تربيت عموم بشر را بعهده اوصياء نهاده هر كه در مقام اعراض و انكار ولايت اوصياء برآيد از طريق مستقيم عبوديت و از اركان ايمان تخلف نموده.

هم چنين افراد ديگرى را بر اوصياء كه معهود و مشخص هستند فضيلت دهد و آنان را حائز مقام وصايت و ولايت پندارد و ناظر بر مكتب قرآن گمان كند از طريق مستقيم كه حق تعالى تعيين فرموده تخلف ورزيده و بضلالت و گمرهى راه پيموده است و ركنى از دين را انكار نموده و از مقام انسانيت و عبوديت سقوط خواهد نمود و طريقى براى نجات و رهائى او از خطر شقاوت ابدى او نخواهد بود.

قوله (ع): و لا سواء من اعتصم الناس به:

هرگز پيروى از دعوت گروهى كه بضلالت و خودستائى مردم را دعوت مى‌نمايد با دعوت داعيان بحق كه از جانب حق تعالى بدين سمت معرفى شده‌اند يكسان نخواهد بود آن گروه خودستا از نظر خودخواهى مردم را نيز بضلالت دعوت مى‌نمايند و از پيروى از مكتب اوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله باز ميدارند و خود آنان بضلالت بوده و مردم را نيز بضلالت و گمرهى مى‌افكنند.