درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٥٨ - الحديث التاسع

بهشت نخواهد شد جز آنان كه اوصياء را بشناسند و آنان نيز او را بشناسند هم چنين داخل دوزخ نخواهد شد جز كسانى كه اوصياء را انكار نمايند و آنان نيز او را انكار نمايند اوصياء (ع) بندگان عارف باللَّه هستند پروردگار نيز آنان را معرفى ميفرمايد و آنان را در آيات كريمه توصيف فرموده‌

وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ‌ و هم الشهداء على الناس و النبيون شهداء لهم.

بر حسب آيه‌ وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ‌ ٢- ١٤٣ مراد وسطيت در فيوضات تكوينى و تشريعى بطور اطلاق است باينكه در همه عوالم سبقت و فضيلت وجودى برسولان و سلسله موجودات دارند.

و گفته شده مراد وسطيت در آراء علمى و وسط ميان غلو و تقصير و ميان تقصير و تعطيل و تشبيه در ذات و صفات قدس كبريائى است و نيز بلحاظ افراط در عبادت از نظر جبر و تفويض و نيز بلحاظ وسطيت در افراط و تفريط اخلاقى و عملى مانند و بلاهت و تهور و جبن و فجور و خمول است.

بالاخره وسط حد فاصل مكانى است كه نسبت بهمه جوانب يكسان باشد و نظر صحيح آنست كه وسطيت بلحاظ فيوضات تكوينى بطور اطلاق ميان ساحت كبريائى و موجودات مى‌باشد و در هر يك از عوالم ظهور خاصى خواهد داشت در آخرت بصورت نظارت در باره صراط است كه اهل بهشت را از دوزخيان تميز دهد.

قوله عليه السلام‌. ان اللَّه تبارك و تعالى لو شاء يعرف العباد نفسه و لكن جعلنا ابوابه و صراطه و سبيله و الوجه الذى يؤتى منه.

امير مؤمنان (ع) ميفرمود از نظر رحمت بر عموم بشر و صفت ربوبيتى كه بايد ساحت كبريائى خود را به بشر تعريف نمايد و صفت آفريدگار خود را بعموم مردم اعلام نمايد و آنان را دعوت فرمايد بقيام اداء وظايف عبوديت و سپاسگزارى از نعمت آفرينش و بالاخره عموم مردم بمقام كبريائى آشنا شوند و بوحدانيت ذات قدس‌