درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٣٣ - الحديث الرابع

خلاصه رسولان و اوصياء عليهم السلام غرض از خلقت هستند و غرض از خلقت آنان از نظر تقرّب بساحت قدس ربوبى است و وصول بلقاء كبريائى و بمنزله خليفه و نماينده ساحت كبريائى در نظام خلقت هستند مانند خورشيد تابان كه صحنه عالم را درخشان نموده و سرتاسر موجودات را بسوى كمال متناسب سوق ميدهد و نظر باينكه غرض از نظام خلقت بطور اطلاق و بدون قيد رسول صادع و اوصياء عليهم السلام هستند افضل و اشرف از قدسيّان و از رسولان و از عموم بشر خواهند بود با توجه باينكه خورشيد جهان آرا مثالى نازل از آثار طبيعى و تأثير وجودى ارواح قدسيّه است و نبايد انوار معنوى و باطنى آنان را قياس باشعّه خورشيد نمود و همه اين لوازم ظهورى از سبقت وجودى و فضيلت ذاتى است كه حقّ تعالى بهر يك از آنان در عوالم سابق موهبت فرموده است كه در هر يك از عوالم طورى ظهور خواهند داشت.

و معناى الحجّه قبل الخلق نيز همين است كه قبليّت و سبقت وجودى و ذاتى و موهوبى دارند از جمله لازم آن فضيلت آنست كه با خلق و عموم بشر ارتباط و معيّت داشته و نفوذ قول و گفتار و رفتار آنان در باره عموم بشر تأثير داشته و بمنزله قيّم جامعه توحيد باشند و ركن كاروان توحيد و وسيله هدايت و رهبرى و سائق كاروان توحيد خواهند بود و لازم ديگر اين فضيلت موهوبى آنست كه غايت و غرض از نظام خلقت و بآنان پايان مى‌پذيرد.

و بسيارى از ادعيه و زيارات وارده ناظر باين حقيقت است مانند

(اشهد انكم الائمة الراشدون المهديّون المعصومون المكرّمون المقرّبون)

. و نيز جمله‌

(و ايدكم بروحه و رضيكم خلفاء في ارضه و حججا على بريّته و انصارا لدينه)

. خلاصة همه فضائل ذاتى و خلقى را ساحت كبريائى در آنان بوديعت نهاده است و ارواح قدسيّه آنان بر فرشتگان مقرّب و بر ارواح قدسيّه رسولان و بر سلسله‌