درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٣١ - الحديث الرابع

ان الحجة لا تقوم لله على خلقه الا بالامام‌

حجت خدا بر خلقش بر پا نشود مگر بوجود امام‌

روايات‌

الحديث الرابع-

محمد بن يحيى عن احمد بن محمد عن البرقى عن خلف بن حماد عن ابان بن تغلب قال ابو عبد اللَّه عليه السلام‌ الحجة قبل الخلق و مع الخلق و بعد الخلق.

شرح مفاد روايت بيان آنست كه امام از نظر سبقت وجودى كه در عوالم سابق داشته در همه عوالم و نشئات نيز همين سبقت را بطور اطلاق خواهد داشت چه عوالم سابق و چه آينده و چه در اين عالم تكليف سابق بودن آنان در همه عوالم وجود محفوظ خواهد بود.

از نظر سبقت وجودى و فضيلت ذاتى و موهوبى كه ساحت كبريائى بآنان موهبت فرموده و ارتقاء مقامى كه در اثر طاعت و استكمالى كه در انتظار دارند بآنان مقام شامخ حايز و نايل شده‌اند.

و بقياس عموم بشر و قدسيان و جامعه اسلامى سابق و موجود بالذات و غرض از نظام خلقت خواهند بود و بالاخره در اثر اين موهبت هر يك از آنان را حجت‌