درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٩٨ - الحديث الاول

قوله (ع) قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ‌:

پاسخ از ساحت قدس صادر مبنى بر اينكه درخواست ابراهيم مورد قبول خواهد بود و ضمنا تصريح فرمود بامرى كه واضح است باينكه منصب امامت از مناصب عاليه و شايسته آن نخواهد بود جز گروهى كه لحظه‌اى ظلم و ستم و شرك از آنان سر نزده است و كسانى كه لحظه‌اى بآنان ظالم و مشرك و يا عاصى و متمرد صدق كند. بطور كلى از نيل بمنصب الهى بى‌بهره خواهند بود.

و بحكم عقل و خرد نيز كسانى كه با ساحت ربوبى پيمان‌شكنى نمايند و عهد خود را نقض كنند هرگز آفريدگار با او پيمان نه بندد و گفتار و رفتار او را بر مردم تحميل نخواهد فرمود و هر يك از مناصب الهى اختصاص بافرادى دارد كه عهد مؤكد و ميثاق از آنان اخذ فرموده و بآن نيز وفاء نموده‌اند و بالاخره داراى صدق ذاتى و صدق خلقى و جوارحى باشند و لازم اين مقام ذاتى از صدق و طهارت آنست كه لحظه‌اى از حدود و مرز عبوديت خالص بيرون نرفته باشند.