و نيز در سفينه گروهى از مردم در باره او گمان امامت و وصايت مى‌نمودند و او هرگز اين چنين گمان نداشت زيرا عارف بحق برادرش امام باقر (ع) بود و نيز باستناد وصيت امام باقر باينكه پس از رحلت او امام صادق (ع) امام و مفترض الطاعة مى‌باشد و سبب خروج و قيام زيد بن على (ع) نيز اين بود هتك و رويدادها كه از هشام بن عبد الملك رخ داد و او را معرض تهديد و هتك قرار داده بود بدين جهت گروهى از اهل كوفه نزد زيد بن على عليه السلام آمده و با او بيعت نمودند كه با هشام بجنگ برخيزند و سپس از شروع جنگ بيعت با او را نقض نموده و او را تسليم بدشمن نمودند و او را بقتل رسانيده و بدار آويختند مدت چهار سال.

و چون خبر قتل زيد بن على عليه السلام بامام صادق عليه السلام رسيد بسيار محزون گشت و اظهار حزن در چهره او ظاهر و آشكار شد امام يك هزار دينار از مال خود صرف مخارج عائله كسانى نمود كه بهمراه زيد در جنگ به شهادت رسيدند و زمان قتل زيد نيز روز دوشنبه دوم صفر سال ١٢٠ بوقوع پيوست در حالى كه سن زيد چهل و دو سال بوده است.

و نيز گفته شده كه تاريخ قتل زيد سال ١٢١ بوده و نيز روايت شده كه على بن الحسين عليهما السلام هنگام نامگذارى زيد قرآن كريم را گشود در اول حرف بالاى صفحه (فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ‌) بود و سپس قرآن را بهم گذارد و بار ديگر قرآن را گشود آيه‌ إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ‌ اول صفحه بود امام على بن الحسين عليهما السلام فرمود اين همان زيد است از اين روى زيد نام نهاده شد.

و نيز طبق روايت سفينة البحار خربوذ نزد امام باقر ابو جعفر عليه السلام وارد شد و در حضور او زيد برادرش بود امام باقر عليه السلام براوى خربوذ فرمود از ظرايف كه در نظر دارى شعرى انشاء بنما خربوذ چند شعرى انشاء نمود پس از پايان اشعار امام باقر عليه السلام دست مبارك خود را برشان زيد نهاده فرمود يا