درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٥٥ - الحديث الثانى

قوله (ع): و قلت للناس تعلمون ان رسول اللَّه (ص) كان هو الحجة من اللَّه على خلقه قالوا بلى:

راوى گويد بدلايل قطعى همه ميدانيم كه محمد صادع اسلام صلّى اللَّه عليه و آله رسول و از جانب ساحت كبريائى مبعوث شده و با دلايل قطعى صفت رسالت او مورد تصديق عموم است و او حجت از جانب آفريدگار بر عموم بشر مى‌باشد و رسالت او دائم و هميشگى است و دين اسلام نسخ پذير نخواهد از جمله دلايل قطعى رسالت رسول نزول آيات كريمه قرآنى بر او است و نيز بنيانگذارى مكتب عالى توحيد و برنامه آن است كه نيز مورد تصديق عموم است.

قوله (ع): قلت فحين مضى رسول اللَّه (ص) من كان الحجة على خلقه فقالوا القرآن‌

: راوى ميگويد بامام (ع) عرض نمودم كه از مردم سؤال نمودم چنانچه وظيفه تبليغ رسالت رسول صلّى اللَّه عليه و آله پايان يابد و زندگى دنيوى را بدرود گويد حجت از جانب ساحت كبريائى چه شخصى خواهد بود كه زمام تعليم و تربيت مكتب عالى قرآن را بعهده بگيرد و برنامه تعليمى و آموزش آن را پيوسته اجراء نمايد به دانشجويان و شبهات و سؤالات آنان را پاسخ بگويد بالاخره قيم و ناظر قرآن باشد و رهنمائى عموم مردم را بعهده داشته و مفسر آيات قرآنى باشد چه كسى خواهد بود.

قوله (ع): فنظرت في القرآن فاذا هو يخاصم به المرجئي و القدرى و الزنديق الذى لا يؤمن به حتى يغلب الرجال بخصومته فعرفت ان القرآن لا يكون حجة الا بقيم فما قال فيه شى‌ء كان حقا.

راوى گويد از نظر اينكه آيات كريمه قرآنى محتوى حقايق و اسرار و معارف‌