درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٢٠ - الحديث الثانى
بصورتهاى بهترى ظهور خواهد داشت.
چنانچه بشر اين چنين تحولات و سير و سلوك معنوى و باطنى را در اثر سعى و تكرار عمل نداشت هرگز موقع آزمايش و امتحان قرار نميگرفت و روح و روان بشر در آغاز قوه محض بوده و نيروى زياده بر تصور در كمون آن نهاده شده صفحات ساده و روزمره بسيار و سفيد كه خالى از نقش است ولى آماده است كه هر نقشى را بپذيرد و در اثر عمل ارادى و اختيارى كه از درون و روان سرچشمه ميگيرد و اقدام بعمل اختيارى هر يك نقشى است كه در روان اثر ميگذارد.
چنانچه عمل صالح باشد ميتوان از آن تعبير نمود بنكته سفيد درخشان زيرا رابطه عبوديت خود را تحكيم نموده و پايه تكامل خود را نهاده است و بصفات كمال تشبه يافته است و چنانچه عمل طالح و نكوهيده باشد مانند نكته سياهى و تيرگى ماند كه صفحهاى از صفحات روان را تيره و كدر نموده و آثارى نيز در بر خواهد داشت.
نتيجه رشد و ظهور عمل قبيح و نكوهيده رذيله خلقى و اعتقادى است و صفحات و ساعات و لحظات زندگى بمنزله صفحاتى است كه در اثر عمل اختيارى نقشهاى درخشان و يا تيره و ظلمانى در روان پديد مىآيد هم چنان كه فرشتگان كه كرام كاتبين هستند در صفحاتى نيز اعمال اختيارى نيك و بد بشر را ثبت و ضبط مىنمايد با توجه باينكه ثبت و ضبط آنها بطور انفعال و متأخر از عمل ارادى بشر نخواهد بود و گروهى از فرشتگان مقرب اعمال خير و صالح بشر را ضبط مىنمايند و گروهى بخصوص اعمال طالح و نكوهيده بشر را از ملكوت آنها ضبط مىنمايند.
و بر حسب منطق آيه إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا.
در اثر مداومت بايمان و اعمال صالحه كه شعار عبوديت و رابطه با ساحت كبريائى است هنگام نزع روح و احتضار و ساير اوقات كه استقامت آنان بپايان