درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٥٥ - الحديث الثالث

شرح‌

قوله (ع): قلت لأبي عبد اللَّه (ع) انى ناظرت قوما فقلت لهم ان اللَّه جل جلاله اجل و اعز و اكرم من ان يعرف بخلقه:

راوى منصور بن حازم ميگويد بامام جعفر صادق عرض نمودم كه من با گروهى در باره خداشناسى بحث و گفتگو مينمودم باينكه ساحت پروردگار بالاتر و گرامى‌تر است از اينكه بطريق مخلوق خود معرفى شود بلكه مخلوق و بشر بوسيله آفريدگار بايد شناخته شوند امام فرمود آفريدگار جهان ترا رحمت فرمايد زيرا وجود ساحت كبريائى واجب و قدرت صنع او نامتناهى است و بشر نمونه و مسطوره‌اى از قدرت صنع و خالقيت او است.

بر اين اساس است كه قدسيان و هم چنين ارواح قدسيه رسولان و رادمردان الهى از معرفت و توجه بساحت قدس او هر امر و موجودى را مى‌فهمند و موجودات را از طريق معرفت صانع آنها مى‌شناسند بلكه بهر چه نظر و توجه قلب بآن مصروف نمايند آغاز صانع و آفريدگار آن را بقلب درخشان خود مشاهده نمايند.