درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٩٤ - رابطه ذاتى روح با بدن

و جمله از روايت و ما يقذف به السباع محتمل است مراد آن باشد باين كه غذا بصورت مغتذى در نيامده است كه شبيه و اتحاد با مغتذى به باشد بلكه وسيله اعداد و حركت ماده مغتذى بصورت ديگر بدل از آنچه تحليل يافته و از مجراى نفس بآن افاضه شده است بالاخره غذا جزء بدن نشده بلكه وسيله حركت و نيروى بصورت ديگر باشد و اين رابطه محفوظ خواهد بود.

و مراد از جمله محفوظ است شايد مراد از حفظ آن باشد كه محفوظ است از نظر صفت تميز و امتياز از جهت آنچه در آن مكنون است از تأثير فاعل يعنى نفس در آن بدين جهت امتياز از ساير خاكها مى‌يابد در اثر ودايع و آثار كه نفس در آن بجا نهاده است زيرا مدبر در اعضاء بدن همان نفس است.

صدر المتألهين مرحوم ملا صدرا قدس سره در باب سادس از مباحث نفس اسفار در فصل بيان شواهد سمعى از كتاب و سنت بر مبناى تجرد نفس ناطقه انسانى و ذكر ادله سمعى براى معاد باينكه روح با بدن مانند بدن عنصرى در دنيا محشور خواهد شد فرمود عقل و شرع هر دو متطابق هستند در اين مطلب مانند تطابق در ساير موارد و هرگز شريعت حقه مقدسه الهى احكام آن مخالف با معارف يقينى و ضرورى نخواهد بود و فلسفه‌اى كه مخالف با اصول و قواعد شرع باشد بيهوده و بى‌اساس خواهد بود و هيچ گونه اعتبارى نخواهد داشت.

و در باره اثبات معاد جسمانى در طى فصل فرموده است شك و ترديدى در آن نيست كه معاد و حشر نفوس بشرى و اجساد آنها بطور علم و يقين باينكه بدن بهمان بدن عنصرى دنيوى در روز قيامت محشور خواهد شد و بالاخره آنچه در قيامت عود نموده و حضور مى‌يابد همانا مجموع نفس و بدن بعينهما و شخصيتهما خواهد بود و مبعوث در قيامت همين بدن است نه ببدن ديگرى مغاير آنست.

(و الحمد للَّه زنة عرشه)