را صاحب روح قدسى كه نيروى احاطه بر قلوب و اعمال مردم دارند موهبت فرموده است علم و قدرت آنان مأخوذ است و در اثر مشكاة نبوت اقتباس نموده‌اند و پس از تحصيل علم و عمل و موهبت علم لدنى و حايز كمال شده‌اند شايسته استفاده از تعليمات ربوبى از طريق تعليم رسول صلّى اللَّه عليه و آله شده‌اند كه فرمود علوم الهى باو افاضه شده كه هرگز كسى از آن نصيب نخواهد داشت.

از اين نظر تعليمات رسول (ص) همانا تعليمات ربوبىّ و بازگوى آنچه كه از ساحت كبريائى باو افاضه شده است كه زياده بر افق افكار بشرى است و بيان قرآن كريم و تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله است كه بايد بطور اجمال و باطن تأويل در ظاهر تفسير و لب معارف در قشر الفاظ و عبارات منطوى مى‌باشد بطورى كه هرگز تاويل آن را نخواهد فهميد جز بنور ولايت و روح قدسى وصايت بدين جهت هيچ يك از صحابه اين چنين نتوانستند از كلمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله استفاده نمايند بلكه قشر الفاظ و عبارات آيات را مى‌فهميدند ولى على عليه السلام از نظر صلاحيّت و نور ولايت و قدس روح تعليمات ربوبى را كاملا استفاده مى‌نمود و رسول نيز بمنظور اعلام بعموم مردم ميفرمود و نيز بعلى ميفرمود

(انت منى بمنزلة هرون من موسى الا انه لا نبى بعدى انت يا على امام كل مؤمن و مؤمنة انا مدينة العلم و على بابها)

. و نيز بر حسب آيه‌ أَ فَمَنْ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ‌ و اينكه رسول صلّى اللَّه عليه و آله من‌ كانَ عَلى‌ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ‌ است و على عليه السلام شاهد منه است اشاره باينكه رسول صلّى اللَّه عليه و آله از موهبت نور الهى واجد بينة و شهود قطعى است از ساحت ربوبى و على شاهد و آموخته‌اى است كه از رسول صلّى اللَّه عليه و آله علوم و شهود و احاطه خود را از رسول استفاده نموده و بالاخره از تعليمات ربوبى استفاده نموده است و حرف من دلالت دارد كه از رسول صلّى اللَّه عليه و آله تعليمات ربوبى را استضائه نموده و از او اخذ نموده و آموخته است.

٤- و كلمه منكم در آيه‌ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ بيان آنست كه اولى الامر و متصدى مقام‌