درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٢٣ - الحديث السابع

بود آن شخص صدقه دهنده سائل اشاره نمود بامير مؤمنان على (ع) گفت اين شخص كه نماز ميخواند در حال ركوع اين انگشتر را بمن داده و سپس رسول (ص) آيه را قرائت فرمود وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ‌ ٥- ٥٦ و براى اثبات صحت قضيه حسان بن ثابت از شعراى معروف آن عصر گفته و سروده است.

و آيه كريمه نص است در اينكه ولايتى كه در باره رسول (ص) تشريع شده مانند آن ولايت بطور تبعيت از وظيفه رسول (ص) براى على امير مؤمنان (ع) تشريع شده است و از جمله رواياتى كه وارد است در باره قول رسول (ص) روزى كه همه فرزندان عبد المطلب را گردهم آورده خطبه‌اى قرائت نموده و فرمود كدام يك از شماها با من كمك مى‌نمائيد در دعوت بحق و با من همرهى خواهد نمود در نتيجه او وصى و برادر و وزير و وارث و خليفه من خواهد بود در ميان مردم امير مؤمنان (ع) در حالى كه از همه سن او كمتر بود با ديدگان جذاب برخاسته عرض نمود يا رسول اللَّه من هستم كه ترا كمك و يارى دهم در اين امر دعوت بحق.

ابن جرير طبرى و ابن اثير اين روايت را نقل نموده‌اند و هم چنين خطبه غديريه كه فرمود

ا لست‌ أَوْلى‌ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ‌ فقالوا بلى يا رسول اللَّه (فقال من كنت مولاه فعلى مولاه)

و بطرق متواتر علماء سنت و اماميه قدس اسرارهم خطبه را نقل نموده و بر حسب نقل كتاب عبقات الانوار و كتاب الغدير بيش از يك هزار صحابى و چهل هشت نفر از تابعين خطبه را روايت نموده‌اند و مستند آن حدود يك صد ده طريق ضبط شده و قريب سيصد و سى و سه كتاب در باره خطبه با ذكر اسناد و طريق نقل آن نگاشته شده است.