و مفاد اولى الامر آنست كه حق تعالى اين گروه را ولى بر جامعه مسلمانان معرفى فرموده بديهى است بايد از جانب حق تعالى تعيين شوند و بشر كوتاهتر از آنست كه ولى و اولى بر تصرف بر عموم مردم را تعيين نمايد و تشخيص دهد و بر عموم حكم او را تحميل نمايد.

و نيز آيه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا جمله موصول و صله عطف برسول صلّى اللَّه عليه و آله شده مراد اهل ايمان حقيقى است كه ملحق برسول صلّى اللَّه عليه و آله است ايمان او لدنى و موهوبى و ذاتى است و از طريق تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله حق تعالى باو ايمان ذاتى را موهبت فرموده است و از جمله داعيان بحق و بمكتب عالى قرآن است و علم و ايمان او تام و كامل و موهوبى و از فردى بشر نياموخته بلكه حق تعالى توسط رسول صادع صلّى اللَّه عليه و آله باو ايمان و وصايت و خلافت از رسول را باو موهبت فرموده است و بعموم مردم از طريق قطعى وصى را بطور معين و مشخص معرفى نموده است.

از اين رو هر يك از اوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله حائز مقام ولايت عمومى و تصدى امور دينى و دنيوى و تعليم معارف الهى هستند از اين نظر طاعت آنان را بر عموم بشر فرض و واجب فرموده است.

از جمله لوازم وصايت و ولايت از جانب رسولان صلّى اللَّه عليه و آله آنست كه انفال جزء ملك اوصياء عليهم السلام خواهد بود و انفال عبارت از آنچه از دار حرب از كفار بدون جنگ گرفته و بدست آورند و هر قطعه از ارضى كه صاحبان آن از سكونت در آن محل بدون جنگ اعراض نموده باشند و بطون وادى‌ها و قطايع پادشاهان از كفار گرفته مى‌شود و غنايم جنگى مانند آنها از نظر قرابت و ولايتى كه دارند بعنوان وراثت از رسول صلّى اللَّه عليه و آله بآنان انتقال يافته است.

قوله (ع): و نحن الراسخون في العلم:

از جمله اوصاف اوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله آنست كه هر يك راسخ در علم هستند يعنى علم و احاطه و شهود آنان موهوبى و از خارج استفاده نشده و در اثر تعليم‌