اعتقادى و عملى آن را اعلام نمايند زيرا تشريع وظائف و احكام عبوديت از شئون مقام كبريائى است و تبليغ و اعلام آن از شئون رسول صلّى اللَّه عليه و آله است.

٢- لازم ديگر ولايت عامه بر فيوضات بطور اطلاق ولايت بر تشريع و تعليم رسول (ص) و اوصياء عليهم السلام بر عموم مردم همانا ولايت بر نفوذ شهادت است يعنى عموم مردم در باره مؤمنين وظايف دينى و در باره صحت و تحقق اطاعت و عدم آن محكوم نظر ولايت بر تعليم و شهادت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السلام خواهد بود زيرا تابع و پيرو امام (ع) فاقد علم و شهود موهوبى است بلكه محكوم شهود او است.

٣- هنگام ظهور ولايت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السلام بر شهادت در عالم آخرت به پيشگاه ساحت كبريائى است باينكه در باره ايمان و كفر و اطاعت و عصيان اهل ايمان و امتثال و تمرد هر يك از افراد پيروان مكتب قرآن و غير آنها شهادت هر يك از رسول (ص) و اوصياء نافذ خواهد بود گرچه اهل ايمان بطور بداهت وظايف دينى خود را آموخته و احاطه دارد باطاعت خود ولى نفوذ آن دائر مدار شهادت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السلام خواهد بود.

٤- هر يك از مناصب الهى مانند رسالت و نبوت و امامت و عنوان اولى الامر امور حقيقى است منشأ ذاتى و اساس داشته و آثار هميشگى و حقيقى نيز خواهد داشت و در عوالم آينده نيز آثارى بتناسب در هر يك خواهد داشت.

٥- و هم چنين افعال كبريائى و موهبتهاى او مانند احياء و اماته و نور و ظلمت امر حقيقى و ثابت است و آثارى بر آنها مترتب مى‌شود و هيچ يك بر اساس فرض و اعتبار نخواهد بود هم چنان كه در باره صغير و يا موقوفه ولىّ مقرر مى‌شود بر اساس اعتبار است و صدور منصب اعتبارى از ساحت ربوبى امكان ناپذير است.

٦- احياء اسم و مصدر آن حيات است و مراد حيات روح و صورت اعتقادى ايمان است از نظر اينكه حيوة منشأ حركت و اثر و صدور افعال اختيارى است و نيروى بقاء بآنها ميدمد و در عوالم ديگر باقى بوده بصورت نعمتهاى زياده بر تصور ظهور