بر عقيده و بر چگونگى اعمال خود به تبعيت امام وظيفه خود را انجام ميدهد و فلاح و رستگارى پيروان مكتب امام عليه السلام در اثر انقياد است و از خود نظر و رائى نخواهد داشت و فقط در اثر پيروى از مكتب و تعليمات امام در دنيا زندگى خود را به خوشبختى و سعادت بپايان رسانيده و از نور او استضائه نموده سيرت اين چنين زندگى آنست كه در عوالم آينده در اثر اشعه درخشان پيشواى خود متنعم و از نعمتهاى ابدى بهرمند بوده و مشمول فضل دائم كبريائى و رضوان خواهند بود.

اماما يؤتم به: صفت و بيان نور الهى است كه مورد استضائه قرار ميگيرد و عبارت از امام و پيشوائى است كه از تعليمات او پيروى مى‌نمايد اوحى بحيات ذاتى موهوبى است كه پروردگار آنان را حيات نور ذاتى و علم و حكمت آموخته و القاء فرموده است و عوالمى را نيز حيات و روشنائى مى‌بخشند.

قوله (ع) كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها:

بيان آنست كه هرگز حيات روانى اهل ايمان را كه از تعليمات امام بهرمند مى‌شوند و در شعاع نور درخشان او زندگى مى‌نمايند نميتوان قياس نمود بزندگى كسى كه ظلمات و تيرگيهاى روانى شرك و كفر و عناد او را فرا گرفته و روزنه‌اى بخارج ندارد كه از روشنائى عارضى لحظه‌اى استفاده نمايد.

قوله (ع): الذى لا يعرف الامام:

اين چنين شخصى را معرفى نموده كسى است كه بوصايت اوصياء عليهم السلام معتقد نيست و در مقام انكار بر مى‌آيد و از تعبير بظلمات اشاره بآنست كه ظلمت شرك و كفر و عناد قلب روان او را گرفته و از هر سعادت بى‌بهره خواهد بود مقابل نور درخشانى كه پيروان مكتب امام استضائه مى‌نمايند و از نور معنوى و حيات ايمان باصول توحيد و تعليمات مكتب قرآن و برنامه توحيد بهرمند هستند هم چنان كه نور محض و حيات حقيقى با ظلمت و تيرگى ذاتى و روانى قابل قياس نخواهد بود.

و بر حسب آيه‌ فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى‌ هؤُلاءِ شَهِيداً