درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٥٥ - الحديث التاسع
بصفات كبريائى هستيم كه نظارت بر مكتب عالى قرآن داريم و ياوران و پيروان مكتب خود را از چهره و سيماى آنان مىشناسيم و از نظر مقام ولايت و شهادت كه امير مؤمنان (ع) بر عموم مردم و بخصوص بر پيروان مكتب و دانشجويان تعليمات خود بر سيرت افراد بصيرت خواهد داشت صالح و طالح و سعيد و شقى آنان را تميز ميدهد.
و ظاهر آيه وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيماهُمْ از حالات روز قيامت است كه اهل اعراف يعنى اوصياء طاهرين عليهم السلام در مقامى عالى در مقام معرفى اهل محشر از سعيد و شقى و صالح و طالح برميآيند و بالاخره قسيم الجنة و النار هستند و بنظر اهل اعراف هر يك از افراد اهل ايمان در اثر سعادت كه مورد گواهى آنان بوده بسوى بهشت سوق داده خواهند شد.
و هم چنين افراد معاند و بيگانه از اسلام و ايمان بسوى دوزخ سوق داده خواهند شد و اين سمت و نظارت بر عموم اهل محشر اختصاص باوصياء طاهرين عليهم السلام دارد كه اعراف ناميده شدهاند از نظر اينكه عارف و آگاه بشئون و سراير و اعمال افراد بشر و اهل محشر خواهند بود.
و روايت همين حقيقت و سمت اعراف را كه در آيه تذكر داده آن را تعميم داده و در اين جهان داراى اين صفت هستند از نظر اينكه عرفان و سمت اعراف بر اوصياء عليهم السلام اطلاق مىشود از نظر معرفى است كه در اين جهان بر سرائر و منويات و ايمان و كفر هر يك از افراد مردم احاطه و آگهى دارند.
بالاخره ما اوصياء در دنيا و در آخرت اعراف هستيم در دنيا ياوران و دوستان و شيعيان را شناخته بر پيروان مكتب خود كاملا آگاه هستيم و سيرت هر يك از آنان را و صلاح و فساد و ايمان و كفر و شرك آنان را كاملا مىشناسيم و اختصاص بروز قيامت ندارد.
تعبير بجمله
(نحن على الاعراف يعرف انصارنا بسيماهم)
شاهد آنست كه به لحاظ