درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٩٦ - الحديث الاول

الكلم و اعطى على جوامع العلم»

و مانند آن.

با توجه باين دلايل مقام امامت كبراى على بن ابى طالب (ع) قابل قياس بامامت و نبوت و رسالت ساير رسولان نخواهد بود و همان فضيلت و مزيت كه وحى و نزول آيات قرآنى بر وحى و القائات غيبى بر انبياء و رسولان داشته است بهمان ميزان مقام امامت و وصايت و ولايت على بن ابى طالب (ع) فضيلت و برترى بر نبوت و رسالت رسولان خواهد داشت.

و بالاخره هم چنان كه رسالت كبراى رسول صلّى اللَّه عليه و آله و هم چنين نزول آيات كريمه مزيت و فضيلت غير قابل قياسى بر رسالت و نزول وحى رسولان دارد مقام امامت و وصايت على بن ابى طالب عليه السلام نيز همان امتياز و فضيلت را بر مقام نبوت و رسالت و امامت رسولان خواهد داشت.

با توجه باين نكته كه نبوت و ارتباط با سروشهاى غيبى كه از جمله فضيلت پيامبران بوده نميتوان با فضيلت تلقى آيات قرآنى از رسول صلّى اللَّه عليه و آله قياس نمود زيرا وحى و ارتباط با فرشتگان و استفاده رسولان از آنان در باره امور دينى و يا معارفى و يا حوادث خارجى به آن را نميتوان قياس نمود با استفاده از اسرار و بطون آيات كريمه قرآنى و از تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله كه ادامه داشته و همه وقت رابطه تعليمى رسول صلّى اللَّه عليه و آله با على (ع) برقرار بوده است از جمله نقل شده ميفرمود رسول صلّى اللَّه عليه و آله در هر مدت كوتاهى بابى از علم و خلق نيكو و حقايق و معارف بر من مى‌گشود و بمن ميفرمود كه از آنها پيروى نمايم و نيز امير مؤمنان عليه السلام ميفرمود رسول صلّى اللَّه عليه و آله مرا در حجر و جنب خود جا ميداد و من جوان نورس بودم مرا به سينه خود ميچسبانيد و مرا نزد خود ميخوابانيد و رائحه خوش عرق طاهر بدن مقدس او بمشام ميرسيد.

و نيز از رسول صلّى اللَّه عليه و آله رسيده است كه ميفرمود آنچه از تعليمات ساحت ربوبى باو القاء و موهبت شده به على بن ابى طالب (ع) آموخته و تعليم نموده است.