درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٩٢ - الحديث الاول
ربوبى استفاده مىنمود و بطور موهبت و تدريج ابراهيم (ع) بمقام نبوت و سروشهاى غيبى نائل گشت و بر حسب آيات كريمه بمقام رسالت نائل گشته صاحب دين و كتاب و احكام الهى و شريعت او بنام دين حنيف باو اعلام شد و در جامعه بشر بموقع اجراء و تعليم درآورد.
و سپس بر حسب آيه إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً حق تعالى او را به مقام امامت مفتخر فرمود استفاده مىشود كه مناصب نبوت و رسالت و امامت مناصب الهى و ارجدارترين موهبتهاى ربوبى است و اختصاص برجال الهى دارد ولى براساس تدريج است و محتمل است كه در باره ساير رسولان مانند موسى (ع) نيز اين چنين باشد زيرا نزول تورية كتاب آسمانى پس از چند سال از رسالت موسى (ع) بود كه بسوى فرعون قبط اعزام شده بود و تورية كتاب آسمانى بر او نازل شد در كوه طور.
و در باره رسالت رسول صادع اسلام صلّى اللَّه عليه و آله نيز گفته شده كه قبل از بعثت به شش ماه منصب نبوت و آگهى از اسرار غيبى موهبت شده بود ولى فرشته موكل و مأمور خود را مشاهده نمىنمود و هنوز مبعوث نشده بود كه بسوى مردم توجه نمايد و آنان را بدين توحيد دعوت نمايد.
و لوط پيامبر (ع) تابع و پيرو دين حنيف ابراهيم بود.
و قسم رابع كه واجد مقام نبوت و رسالت و نيز صاحب دين و كتاب آسمانى بودهاند بالاخره رسول اولى العزم هستند و منحصر به پنج از رسولان است نوح (ع) و ابراهيم خليل و موسى كليم و عيسى مسيح عليهم السلام و محمد رسول صادع اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و هر يك صاحب دين و مكتب توحيد و احكام و شرايع الهى بخصوص هستند و افضل و اشرف از همه رسولان رسول مكرم اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و هم چنين دين اسلام شريعت الهى است كه بايد تا پايان جهان در جهان بشريت نافذ و فرمانروا باشد و برنامه آن آيات كريمه قرآنى است كه معجزه آسا و هرگز نسخ پذير نخواهد بود.