درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٢٥ - الحديث الاول

شرح‌

قال ابو عبد اللَّه (ع) يا ثابت ما لكم و للناس كفوا عن الناس و لا تدعوا احدا الى امركم:

روايت مبنى بر بيان آنست كه ساحت كبريائى در افراد بشر و در روح او نيروى مرموز نهاده تا بتواند هر طريقى را كه براى مسير خود در زندگى برگزيند همان را سير نموده و بمقصد نائل گردد در اثر اين استعداد زياده بر تصور در هر يك افراد بشر نهاده است و ميتواند بر حسب نيروى فطرت كه در كمون دارد طريقى را انتخاب نمايد از اين رو براى مردم مراتب و درجاتى از سعادت و هم چنين مراتبى از شقاوت در كمون افراد نهاده است و هم اين مقامات بر حسب اقتضاء است يعنى محول بقدرت و اراده و خواست هر يك از افراد نهاده شده است و بر حسب اقدام و سعى خود هر يك از طريق سعادت و يا شقاوت كه در نهاد دارد ميتواند پيروى نمايد.

بالاخره هر يك از مقامات سعادت و قرب بساحت كبريائى و همچنين بعد و محروميت از فضيلت مراتب و درجات بينهايت خواهد داشت و در همه مواقع آنچه در كمون بشر نهفته است بطور اقتضاء است از اين نظر نسبت بهر يك از سعادت و شقاوت يكسان بوديعت دارند و امتياز آنان كه هر يك از سعادت و يا شقاوت را بسوى فعليت درآورند فقط وابسته به شخص و خصوصياتى كه خود بكار ميبرد و از اين رو