درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١١ - حديث الثالث

شرح روايت بيان آنست كه ساحت كبريائى منزه از نقص و عوارض امكانى است و همچنين موجودات امكانى قاصرترند از اينكه در ذات و يا در صفتى از صفات واجبه كبريائى شركت داشته باشند.

از نظر اينكه ذات كبريائى موجود ثابت و حقيقى و قائم بذات است و هم چنين صفات كامله نيز لازم وجود واجب و عين ذات كبريائى است و هيچ شركت ميان ذات كبريائى و موجودات امكانى نخواهد بود جز در مورد امور خارجى و معانى اعتبارى و فرضى مانند عنوان شى‌ء كه بر هر موجود صادق است و يا لفظ موجود و يا هويت مانند عنوان مجهول مطلق و شريك البارى ممتنع و اجتماع نقيضين محال است و يا عنوان (لا شى‌ء و لا ممكن) غير موجود است نه در خارج و نه در وهم خلاصه اين گونه عناوين از نظر فناء در معنونات از آنها خبر داده مى‌شود مثل شريك البارى ممتنع و محال از نظر اينكه فرض امر باطل است صورت در عقل ندارد فقط بمنظور اعلام استحاله آن گفته مى‌شود و شريك البارى محال هر چه فرض محال شود كه شريك بارى است تحقق آن در خارج محال و ممتنع مى‌باشد و خلاصه عنوان شى‌ء و موجود و هويت نيز مانند آنها بمنظور اعلام و خبر است.

خلاصه شركت موجودات با ساحت كبريائى فقط در عناوين اعتبارى مانند شى‌ء و كلمه موجود و معانى سلبى كه خارج از ذات كبريائى است صادق مى‌باشد.