تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى - حسينى شاهمرادى، قدرت الله - الصفحة ٥٢ - در باره صراط الذين أنعمت عليهم

ياران آن جناب باشد (١) و با دشمنانشان دشمنى كند، مگر اينكه؛ حقيقة! جايگاه أمن و سپر محكمى از عذاب خدا، اتّخاذ كرده است!. و هيچ بنده و كنيزى نيست كه؛ با بندگان خدا، به بهترين نوع، سازش و مدارا كرد- در حالى كه؛ با آن، در باطلى داخل نشد و از حقّى خارج نگشت- مگر اينكه؛ خدا نفسش را تسبيح! و عملش را پاك و پاكيزه قرار داد! و باو بصيرتى بر كتمان سرّ ما و تحمّل خشم و غيظ [بر آنچه از دشمنان ما ميشنود] عطا كرد! و باو، ثواب كسى را داد كه؛ در راه خدا، بخونش غلطان است!.

و بنده‌اى نيست كه؛ حقوق برادرانش را بعهده گرفت! و با جدّ و جهد خود، حقّشان را ايفا كرد! و آنچه در امكانش بود، داد! و از آنان، به گذشت و عفوشان راضى شد! و كنجكاوى آنها را رها نمود! و از (اشتباه و) لغزش آنها- هر چه هست- درگذشت! مگر اينكه؛ خداى عزّ و جلّ! روز قيامت، باو فرمود:

اى بنده من! حقوق برادرانت را ادا كردى، و در آنچه بنفع تو بود، باستقصاء و كنجكاوى آنها نپرداختى، و من بخشنده‌تر و كريم‌تر و سزاوارترم بآنچه تو از باب كرم و مسامحه رفتار نمودى! و من، امروز، بر آن حقّى كه ترا وعده دادم، رفتار كنم! و از رحمت و فضل بيكرانم بر تو افزون كنم! و در كوتاهيت ببرخى از حقوقم بر تو كنجكاوى نكنم!.

(إمام) فرمود:

آنگاه؛ ويرا بمحمّد و آل و اصحابش ملحق كند! و او را از شيعيان برگزيده آنان قرار دهد!.

سپس (آن جناب) افزود كه؛ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله، روزى بيكى از صحابه خود فرمود:

اى بنده خدا! در راه خدا، محبّت و دوستى كن. و در راه خدا، بغض كينه ورز. و در راه خدا، موالات كن. و در راه خدا، دشمنى كن. حقيقت اينست كه؛ راهى به [ولايت خدا] جز بآت طريق، إمكان ندارد. و هيچ كس طعم إيمان را نيابد، تا چنين شود!- اگر چه؛ نماز و روزه‌اش فراوان باشد- و تحقيقا؛ برادرى مردم، امروزه، اكثرش در (باره) دنيا است! بر اين أساس، بيكديگر إظهار دوستى كنند! و بر اين أساس، بهمديگر، خشم و كينه ورزند. و آن، چيزى از خدا، بى‌نيازشان نكند!.