پيش‌فرض‌هاى نظريه ولايت فقيه اشاره كرديم كه يكى از پيش فرض‌هاى نظريه ولايت فقيه، پذيرش اصل ضرورت حكومت براى جامعه است و در همان‌جا گفتيم كه اكثريت قاطع انديشمندان علوم سياسى و غير آنها اين اصل را قبول دارند و كسى در مورد آن ترديدى ندارد و تنها آنارشيست‌ها و ماركسيست‌ها در اين مسأله مناقشه كرده‌اند. به هر حال دلايل محكم متعدّدى در مورد ضرورت وجود حكومت در جامعه وجود دارد كه اين مسأله را قطعى و يقينى مى‌سازد. امير المؤمنين على عليه السّلام در اين رابطه مى‌فرمايند:

لا بدّ للنّاس من امير برّ او فاجر.[١] وجود حاكمى براى مردم، چه نيكوكار و عادل يا ستم‌گر و زشت‌كار، لازم است.

كه اين عبارت به روشنى گوياى ضرورت وجود حكومت در جامعه است.

مقدّمه دوّم اين دليل هم بديهى است و نياز به توضيح چندانى ندارد.

مراد از معصوم در اين‌جا همان پيامبر و دوازده امام عليهم السّلام هستند كه به اعتقاد ما شيعيان از ويژگى عصمت برخوردارند؛ يعنى نه عمدا و نه سهوا گناه و يا اشتباه نمى‌كنند و هيچ‌گونه نقص و اشكالى در رفتار و اعمال و گفتار و كردار و تصميم‌هاى آنان وجود ندارد. اين ويژگى باعث مى‌شود كه آنان واجد بالاترين صلاحيت براى به عهده گرفتن امر حكومت باشند.

زيرا حاكمان و فرمانروايان يا بخاطر منافع شخصى و شهوانى خود ممكن است از مسير حقّ و عدالت منحرف شوند و حكومتشان به فساد جامعه بينجامد و يا اين‌كه در اثر عملكرد سوء و اشتباه و تصميمات نادرست و

[١] - نهج البلاغه/ خ ٤٠.