تصميمى كه در مورد چگونگى آن گرفته مى‌شود مى‌تواند بر سرنوشت انتخابات و فرد يا حزبى كه در انتخابات پيروز مى‌شود و رأى مى‌آورد تأثير داشته باشد. در كشورهاى غربى (يا لااقل در بسيارى از آنها) كه پيشگامان تأسيس نظام‌هاى دموكراتيك در يكى، دو قرن اخير شناخته مى‌شوند زنان در ابتدا حقّ رأى نداشتند و انتخابات بدون حضور زنان برگزار مى‌شد و اين احتمال قويّا وجود دارد كه اگر از ابتدا زنان حق رأى مى‌داشتند ما امروز نام افراد و احزاب و شخصيت‌هاى ديگرى را در تاريخ سياسى بسيارى از كشورهاى غربى مشاهده مى‌كرديم. تا همين اواخر نيز در كشور سوييس كه داراى بيش از بيست «كانتون» مستقلّ است. در بسيارى ازكانتون‌هاى آن، زنان حقّ رأى نداشتند. با تغيير حداقلّ سنّ لازم براى شركت در انتخابات از ١٦ به ١٥ سال، در كشورهايى نظير كشور ما كه نزديك به هفتاد درصد جمعيت را جوانان تشكيل مى‌دهند، احتمال قوى مى‌رود كه وضعيت انتخابات و افراد و گروه‌هايى كه حايز اكثريت آرا مى‌شوند به كلّى دگرگون شود. اكنون سؤال اين است كه در اوّلين انتخاباتى كه در هر نظام دموكراسى برگزار مى‌شود و هنوز نه دولتى و نه مجلسى در كار است براى سن و جنسيّت افراد شركت‌كننده و يا در مورد شرايط نامزدهاى انتخابات و ميزان آرايى كه براى انتخاب شدن نياز دارند و مسائل مشابه ديگرى كه مربوط به برگزارى انتخابات است چه مرجعى و براساس چه پشتوانه‌اى بايد تصميم بگيرد؟ در اين‌جا تأكيد اكيد مى‌كنيم كه توجّه داشته باشيد اگر براى اوّلين دولت و اوّلين مجلسى كه بر سر كار مى‌آيد نتوانيم پاسخ درست و قانع‌كننده‌اى بدهيم تمامى دولت‌ها و مجالس قانون‌گذارى كه پس از اين اوّلين دولت و مجلس در يك كشور روى كار مى‌آيند زير سؤال خواهند رفت و اعتبار و مشروعيت آنها