نظام ما كه بيش از دو دهه از عمر آن مى‌گذرد و به بهاى خون‌هاى پاك هزاران انسان شريف و فداكار بدست آمده نظامى است كه اسلامى بودن، ويژگى اصلى و ممتاز آن است. براى برپايى اين نظام، عوامل و شرايط متعدّدى مؤثّر بوده ولى محور همه آنها را علاقه به اسلام تشكيل مى‌دهد و طبعا بقاى آن هم به عنوان يك نظام اسلامى در صورتى امكان‌پذير خواهد بود كه اين خصيصه همچنان محفوظ بماند. يك نظام اجتماعى و سياسى هنگام ويژگى اسلامى خواهد داشت كه در دو بعد «قانون‌گذارى» و «اجرا» مبتنى بر اصول و ارزش‌هاى اسلامى باشد. و اين خصيصه وقتى باقى مى‌ماند كه مردم جامعه و كسانى كه اين نظام را مى‌پذيرند معتقد به عقايد اسلامى و پاى‌بند به ارزش‌هاى اسلام باشند.

اگر خداى ناخواسته تدريجا عقايد و افكار اسلامى در جامعه فراموش شود و يا در محتوايش انحرافى پديد آيد؛ و يا در بعد ارزشى، مردم ارزش‌هاى بنيادى اسلام را فراموش كنند و گرايش‌هاى انحرافى رخ نمايد، رفته‌رفته پايه‌هاى نظام اسلامى سست خواهد شد و هيچ ضمانتى براى بقاى آن در دراز مدت وجود نخواهد داشت. البتّه ممكن است اسم اسلام و مدّت‌ها باقى بماند ولى محتوا و حقيقت آن فراموش خواهد شد. و اين تجربه‌اى است كه جامعه اسلامى در صدر اسلام شاهد آن بوده‌