است؛ يعنى بعد از رحلت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله طولى نكشيد كه نظام الهى و اسلام تبديل به يك حكومت طاغوتى و سلطنتى اموى و عبّاسى شد و تنها، نامى از اسلام وجود داشت ولى هم عقايد اسلامى دست‌خوش انحراف شده بود و هم ارزش‌هاى اسلامى فراموش گشته بود و اين وضع در دستگاه حكومت، اسف‌بارتر بود. اين تجربه تلخ بايد درس عبرتى بزرگ براى ما باشد. چهارده قرن گذشت تا مجدّدا انقلاب ديگرى با سرمشق گرفتن از انقلاب الهى پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله در عالم پديد آمد و يك نظام اجتماعى- سياسى نوى را مبتنى بر اصول اسلامى پى‌ريزى كرد. ولى بايد بدانيم همچنان كه اوّلين نظام اسلامى و انقلاب پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله مصون از آفات نبود و طولى نكشيد كه عملا انحرافاتى در جامعه پديد آمد، اين انقلاب هم مصونيت قطعى نخواهد داشت مگر اين‌كه از گذشته عبرت بگيريم و مردم مسلمان براى حفظ اين نظام جدّيّت كافى به خرج دهند و علاقه‌مندى آنان به عقايد و ارزش‌هاى اسلامى آنچنان باشد كه در مقابل همه عوامل و آفات مقاومت كرده و از جان‌ومال مايه بگذارند تا اين نظام اسلامى مقدّس را حفظ كنند.

ممكن است سؤال شود كه انحراف از كجا مى‌تواند آغاز شود؟ در پاسخ مى‌گوييم انحراف ابتدا در زمينه شناخت‌هاى مردم پديد مى‌آيد.

يعنى آن جايى كه مردم از شناخت صحيح نسبت به مبانى و اصول اسلامى غفلت مى‌كنند و آگاهى آنها كم مى‌شود، دست‌هاى شيطنت‌آميز مشغول به كار شده و افكار نادرستى را بجاى معارف اسلام ترويج مى‌نمايند و با آب‌ورنگ اسلامى و بكارگيرى شگردها و ابزارهاى تبليغاتى به تدريج افكار مردم را از مسير صحيح منحرف مى‌كنند. بنابر اين كسانى كه به اين انقلاب علاقه دارند و نگران هستند كه مبادا اين انقلاب دچار آفاتى شود بايد با كمال هوشيارى درصدد حفظ افكار و