خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ١٩

ما در اين قسمت سعى مى كنيم به طور اختصار اين عمل را از منظر قرآن كريم و سخنان معصومين (عليهم السلام) بررسى كنيم:

آيه ى قرآن‌

قرآن كريم در سوره ى مؤمنون آيه ى ٧ مى فرمايد:

«... فَمَنِ ابتَغَي وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُؤلَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ؛

هر كس راهى، غير از همسر و كنيزش (جهت بهره گيرى جنسى) طلب كند، از تجاوزكاران است».

اين آيه بدون شك بر اين مسئله دلالت مى كند كه اگر شخصى بخواهد راهى غير از همسر و كنيز[١] خود براى دفع شهوت خويش برگزيند از گنهكاران و متجاوزين به حكم الهى و انسانى است. و واضح است كه خودارضايى هم، راهى غير از همسر و كنيز است.

وقتى از امام صادق (عليه السلام) در مورد حرمت خودارضايى سؤال شد ايشان نيز به همين آيه استناد نمودند و فرمودند: خود ارضايى از مصاديق (وراءَ ذلكَ‌) مى باشد.[٢]

احاديث‌

حديث اوّل‌

پيامبر اكرم (صلى الله عليه و آله) فرمودند:

«الا لَعنَةُ اللهِ و المَلائِكَةِ والنّاسِ اجمَعينَ ... عَلي ناكِحِ يدِه؛[٣]

لعنت خداوند و فرشتگان و مردم همگى ... بر كسى كه با خود ازدواج مى كند (خودارضايى مى كند)»

«لعنت» در لغت به معناى «دعاى بد براى كسى كردن» و يا به تعبير بهتر «نفرين كردن كسى»[٤] آمده است و همچنين به معناى «دور كردن»[٥] و نيز «دور كردن از خير و رحمت»[٦] نيزآمده است.

[١] - منظور از كنيز« زنان برده» مى باشد، مشروط به شرائط متعدّدى كه در كتب فقهى آمده و چنان نيست كه هر كنيزى به صاحب آن حلال باشد.( آيت الله ناصر مكارم شيرازى با همكارى جمعى از نويسندگان، تفسير نمونه، ج ١٤، ص ١٩٩، چاپ اول، انتشارات دارالكتب الاسلاميه، ١٣٧٤).

[٢] - آيت الله محمد محمدى رى شهرى؛ ميزان الحكمه، ج ١٢، باب الاستمناء، ح ١٩٠٥٠، چاپ چهارم، انتشارات دارالحديث، ١٣٨٣.

[٣] - آيت الله محمد محمدى رى شهرى؛ ميزان الحكمه، ج ١٢، باب الاستمناء، ح ١٩٠٤٨.

[٤] - لسان العرب، ج ١٣، ص ٣٨٨:« اللّعنة: الدُّعاء عَليه».

[٥] - مجمع البحرين، ج ٦، ص ٣٠٩:« اللّعن: الابعادُ».

[٦] - لسان العرب، ج ١٣، ص ٣٨٧:« اللَّعن: الابعادُ و الطَّردُ مِن الخير».

و مجمع البحرين، ج ٦، ص ٣٠٩:« اللّعن: الطَّرد مِن الرَّحمة».