رساله، پيوسته در تشكّل حكومت، بر آن تكيه كرده است و اگر به نوع حكومت‌هاى ديگر جهان امروز نگاه كنيم، چيزى را وراى گفته ژان ژاك روسو، نمى‌يابيم و دولت، چاره‌اى جز جعل قوانين جزايى و تأسيس فن جرم‌يابى در حقوق خود و قرار دادن عقوبت‌هاى سنگين بازدارنده نخواهند داشت.

در اروپاى امروز، نظام قانونمندى آن چنان رعب‌آور و سنگين است كه در واقع تأمين امنيت از پس ميله‌هاى عظيم و محكم جريمه‌ها و حبس‌ها و شكنجه‌ها قابل عمل است.

البته، امنيت از پس ميله‌ها هرگز امنيت ايده‌آل نيست، بلكه امنيت بايد در نهاد افراد جامعه، در اثر تربيت خاص، به وجو آيد، نه اين‌كه اگر سايه قدرت قاهره از سر آنها برداشته شد، رو به هرج‌ومرج بگذارند. آيا اين عبارت از زندگى مسالميت‌آميز است؟! امنيت اجتماعى آن‌گاه تأمين است كه امن و أمان، در بشر تربيت شده، نهادينه شود و به هيچ‌گونه جبر خارجى نياز نباشد و خودبه‌خود، طبيعت امن مردم، تشكّلى صالح را به وجود آورده و اجتماع و مردم را در امن و أمان مطلوب قرار دهد. پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله وقتى وارد مدينه شد. قبل از هرچيز، امنيت مسالمت‌آميز ايجاد فرمود و امر كرد كه تواخوا اخوين اخوين. دو به دو با يك‌ديگر عقد اخوت برقرار كنيد و امنيت را طبيعى كرد و خود مردم را حافظ جان و مال و نواميس آنان قرار داد، ولى جريمه و حبس كه همه غربيان آن را چوب قانون مى‌دانند براى امنيت طبيعى جامعه كافى نيست؛ زيرا اين امنيت، نظير امنيت در باغ وحش است كه آن هم از پس نرده‌هاى آهنى بسيار محكم خواهد بود.