- همانا آن قرآن كريم مى‌باشد در كتابى دست‌نيافتنى به آن دسترسى ندارند مگر پاكان.[١]- همانا قرآن كلام فرشته بزرگوارى است، فرشته‌اى با قوت و قدرت كه نزد خداى مقتدر جايگاه دارد. فرمانده فرشتگان، و امين وحى خداست ... همانا رسول ما آن فرشته را در افق المبين ديده است، و او نسبت به غيب بخيل نمى‌باشد و قرآن گفته شيطان رانده شده نيست. پس به كجا مى‌رويد.[٢] و نيز فرموده:

قسم به آسمان فروريزنده باران. قسم به زمين گياه روينده. قرآن به حقيقت كلام جداكننده بين حق از باطل است، و هرگز سخن بيهوده نيست.[٣] و جالب توجه آنكه قرآن كريم تمام گفتار پيامبر را در سيطره وحى قرار داده و مى‌فرمايد:

- سخن او (پيامبر) غير از وحى خدا نيست.[٤] و نيز فرموده:

- اگر او (پيامبر) برخى سخنان را كه ما نگفته‌ايم به ما نسبت دهد، حتما او را بازداشته و رگ حيات او را قطع مى‌نموديم.[٥] پس آنچه پاكان (مطهرون) مى‌يابند و آنچه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله در افق مبين (نظام غيبى عالم) ديده، نوعى شعور ممتاز است كه از افق عقل خارج است. شعورى منحصر به فرد كه راه‌گشاى بسيارى از مشكلات انسان است. شعورى برتر كه يار و معين عقل مى‌باشد و بدون ترديد، نايده گرفتن اين منبع ادراكى، ظلمى عظيم بر خويش و بشريّت مى‌باشد.

در قرآن كريم آمده است:

[١] - واقعه( ٥٦) آيه ٧٧- ٧٩:\i« انّه لقران كريم* فى كتاب مكنون* لا يمسّه الّا المطهّرون».\E

[٢] - تكوير( ٨١) آيه ١٩- ٢٦:\i انّه لقسول رسول كريم* ذى قوّة عند ذى العرش مكين ... و لقد رئاء بالأفق المبين* و ما هو على الغيب بضنين».\E

[٣] - طارق( ٨٦) آيه ١١- ١٤:\i« و السّماء ذات الرّجع* و الارض ذات الصّدع* انّه لقول فصل* و ما هو بالهزل».\E

[٤] - نجم( ٥٣) آيه ٣ و ٤:\i« و ما ينطق عن الهوى* ان هو الّا وحى يوحى».\E

[٥] - حاقه( ٦٩) آيه ٤٤- ٤٦:\i« و لو تقوّل علينا بعض الاقاويل* لاخذنا منه باليمين* ثمّ لقطعنا منه الوتين».\E