حكمت حكومت فقيه پاسخ به شبهات در مورد حكومت ديني
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص

حكمت حكومت فقيه پاسخ به شبهات در مورد حكومت ديني - ممدوحى، حسن - الصفحة ١١

دقيق كه فهم آنها به مقدمات بسيارى نياز دارد، دست‌آويز افرادى شد كه حتى با ابتدايى‌ترين اصطلاحات آشنايى نداشتند.

زير سؤال بردن باورهاى مردم، ايجاد دل سردى نسبت به دين و ارزش‌هاى دينى، اشاعه بى‌اعتمادى نسبت به حكومت دينى و ولايت فقيه و ... از مهم‌ترين مسائلى است كه در اين هجوم شوم مورد نظر آنان است و اين نوشتار با اين انگيزه به تحرير درآمده تا در راه پاسدارى از سنگرهاى اعتقادى، به مقابله با بعضى شبهات بپردازد.

ايجاد ناباورى به ارزش‌هاى دينى، يكى از مهم‌ترين محورهاى تلاش دشمنان است. در اين ميان عده‌اى از دوستان هم كه ظاهرا ناباورى را مرام خود قرار داده‌اند، سعى دارند با تصرف و دگرگون ساختن مجارى شناخت، آيينه فهم انسان را تيره‌وتار سازند. آنان مدعى هستند تمام باورها، گمانى بيش نيست و عقايد و دل‌بستگى‌هاى دينى، ريشه‌اى قابل اعتماد ندارند. آنان بر اين باورند كه به هيچ وجه نمى‌توان به يقين رسيد و آنچه علم مى‌ناميد و يا اعتقاد مى‌خوانيم باورى احتمالى است. فهم ما تقريب ذهنى است؛ زيرا فهم انسان غير از واقعيت بوده و احتمالى بيش نيست.

اما عملشان، دروغ ساخته و پرداخته آنان را برملا مى‌سازد. اگر باور داشتند كه ذهن به درستى از خارج تصويربردارى نمى‌كند، هرگز به نوشتن كتاب مبادرت نمى‌كردند. اگر قبول داشتند فهم، مطابق واقعيت نيست، دست از نوشتن و گفتن و تبليغات وسيع خود برمى‌داشتند.

عجيب اين‌كه وقتى از آنان سؤال مى‌شود، چرا مطلب مى‌نويسيد؟ چرا سخن مى‌گوييد؟

مگر شما عقيده نداريد كه مقاصد، قابل انتقال نيست؟ از كجا معلوم مخاطب شما آنچه برداشت مى‌كند و مى‌فهمد، مقصود شما باشد و ...؟

انتقاد شما صحيح است، ولى اين معمايى است كه بايد براى حل آن فكرى كرد! و اين جواب، آشكارا ادعاى آنان را انكار مى‌كند؛ زيرا آنان به ما پاسخ مى‌دهند؛ يعنى در عمل انتقاد ما را فهميده و در مقام مقابله با آن برآمده‌اند.

راستى عجب چشم‌بندى و تردستى مضحكى! چگونه به باطل جلوه حق داده و غبار شك و ابهام‌بر حق نشانده‌اند! به وسيله قطع و يقين به جنگ يقين و اعتقاد جز مى‌رفته‌اند! بدون ترديد يا ديگران را ساده‌لوح مى‌پندارند يا خود را زرنگ و هوشيار؟!

نظام علمى بشر، انكار آشكارى بر ادعاى اين انديشه است. كتاب‌خانه‌هاى جهان و ميراث‌