افراد پست را بر قتلگاه كريمان مقدم داريم».[١] قرآن كريم نيز اطاعت از احبار و رهبانان را نوعى بت‌پرستى دانسته و آنان را مذمت كرده و مى‌فرمايد: «علما و راهبان خود را به مقام ربوبيت شناخته و خدا را نشناختند».[٢] سيد الشهدا- سلام اللّه عليه- اين نوع اطاعت را مردود دانسته و تا پاى كشته شدن در مقابل آن ايستاد.[٣] باتفحص و تتبع بيش‌تر در آيات و روايات و تاريخ معصومين عليهم السّلام به طور وضوح به اين واقعيت پى‌مى‌بريم كه اطاعت از طاغوت زمان بندگى آنان است و احتراز از آنان پيوسته دأب سلف صالح بوده و تا كنون نيز چنين بوده است و مسلم است كه با سلطه آنان بخش وسيعى از احكام اسلام تعطيل خواهد شد و مسلمين مكلفند در صورت قدرت عليه آنان، قيام كنند كه البته اين قيام مستلزم رهبرى الهى است كه پس از پيروزى و براندازى سلطه طاغوت دولت عدل تشكيل بدهند.

اصل دوم: هرگونه اعانت و مسالمت با حكومت‌هاى ظالم حرام است‌

آيات و روايات متعددى در اين زمينه وارد شده كه با توجه به آنها وظيفه امت صريحا روشن مى‌شود.

آيات: ١. «آيا مى‌خواهند در امور خود به طاغوت مراجعه كنند، درصورتى‌كه مأمور بودند كه به طاغوت كافر شوند».[٤] ٢. «كسانى كه عهد خدا را پس از محكم بستن مى‌شكنند و رشته‌اى كه آنان را امر به پيوند آن داشته، مى‌گسلند و در زمين فساد مى‌كنند، به حقيقت آنها زيان‌كار هستند».[٥]

[١] - تحف العقول، ص ٢٧٥:« ه يهات منّا الذلّه، ابى اللّه ذلك لنا و رسوله و المؤمنون و حجور طهرت و انوف حميه و نفوس ابيّه من ان تؤثر اللثام على مصارع الكرام.»

[٢] - توبه آيه ٣١:\i« اتخذوا احبارهم و رهبانهم اربابا من دون اللّه».\E

[٣] - نائينى( ره)، تنبيه الامّة.

[٤] - نساء( ٤) آيه ٦٠:\i« يريدون أن يتحاكموا إلى الطاغوت و قد أمروا أن يكفروا به».\E

[٥] - بقره( ٢) آيه ٢٧:\i« الذين ينقضون عهد اللّه من بعد ميثاقه و يقطعون ما أمر اللّه به أن يوصل و يفسدون في الأرض أولئك هم الخاسرون».\E