حكمت حكومت فقيه پاسخ به شبهات در مورد حكومت ديني
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص

حكمت حكومت فقيه پاسخ به شبهات در مورد حكومت ديني - ممدوحى، حسن - الصفحة ٢٨

لحظه‌اى هم از حيله‌ها و تهاجم سياسى و نظامى آنان غفلت نورزند.[١] اسلام، اساس تشكّل اجتماعى را بر برادرى و اخوّت مبتنى مى‌داند.[٢] اخوّت، مقوله‌اى برتر از «نوع دوستى» مى‌باشد، و نيز برادرى و اخوت و اصلاح مستمر روابط درونى، دستور مورد تأكيد قرآن است. عدالت‌[٣] اجتماعى عامل مهمى است كه قرآن براى تحكيم اين اخوت مطرح نموده است. پرهيز از ظلم و ستم، هم‌چنين زير بار ظلم نرفتن، بهترين راه تحقيق اين آرمان‌ها محسوب مى‌گردد.

پرهيز از گناه و مبارزه با گناه‌كاران بسترى مناسب براى تحقق اهداف مذكورى به شمار مى‌رود. قرآن در سفارش به تقوا و تأكيد بر امر به معروف و نهى از منكر ريشه‌هاى اصلى اصلاحات اجتماعى را معرفى نموده است.

خداوند در قرآن كريم انتخاب زندگى سالم و ميانه‌روى در امور مالى را از خصوصيات بندگان خود ذكر مى‌كند[٤]، و در امور فرهنگى مردرم را به كسب علم.

دانش، تشويق و ترغيب مى‌كند. ديو جهل و بى‌خردى را مطرود دانسته‌[٥] و با برترى بخشيدن به اهل دانش، به كاروان دانشمندان و دانش‌پژوهان تهنيت مى‌گويد.[٦] اهل علم را از تصميمات جاهلانه و ادعاى بى‌دليل برحذر داشته‌[٧] و آنان را براى آگاه نمودن مردم و بيدارى آنان گسيل مى‌دارد[٨] و هركس را كه سرمايه علمى خود را در معرض بهره‌بردارى ديگرى قرار ندهد، توبيخ مى‌كند.[٩] دستورات دينى آن چنان فراگير و گسترده است كه قرآن در خطابى عام همه حركات‌


[١] - بقره( ٢) ١٢٠:\i« لن ترضى عنك اليهود و لا انصارى حتى تتبع ملتهم».\E

[٢] - حجرات( ٤٩) آيه ١٠:\i« انّما المؤمنون إخوة فأصلحوا بين أخويكم».\E

[٣] - نحل( ١٦) آيه ٩٠:\i« انّ اللّه يأمر بالعدل و الإحسان و ايتآئ ذى القربى».\E

[٤] - فرقان( ٢٥) آيه ٦٧:\i« و الّذين اذا أنفقوا لم يسرفوا و لم يقتروا و كان بين ذلك قواما».\E

[٥] - يونس آيه ١٠٠:\i« و يجعل الرّجس على الّذين لا يعقلون».\E

[٦] - زمر( ٢٩) آيه ٩:\i« قل هل يستوى الّذين يعلمون و الّذين لا يعلمون».\E

[٧] - آل عمران( ٣) آيه ٦٦:\i« فلم تحاجّون فيما ليس لكم به علم».\E

[٨] - توبه آيه ١٢٢:\i« فلو لا تفر من كلّ فرقة منهم طائفة ليتفقّهوا فى الدّين و لينذروا قومهم اذا رجعوا».\E

[٩] - بقره( ٢) آيه ١٥٩:\i« انّ الّذين يكتمون ما أنزلنا من البيّنت و الهدى من بعد ما بيّنّه للنّاس فى الكتب أولئك يلعنهم اللّه».\E