تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٩٤
مرحله تصوير كردهاند: «تزكيه»، «اشراق و الهامات» و «فناى فى الله». برومر براى هر يك از مراحل، مثالهايى از عشق زمينى براى مخاطبان بيان كرد و اين نكته را يادآور شد كه فراز و نشيب عشق همانند رعد و برق آسمانى سريع مىآيد و زايل مىشود و اين سالك است كه بايد فرصت را مغتنم شمارد. اگر اين وصال دايمى باشد، معناى جذبه و شور و اشتياق از دست مىرود. عاشق خداوند همه انسانهاى ديگر را از آن رو كه با خدا مرتبطند، دوست مىدارد. برومر سه تفسير براى «يكى شدن با خدا» نقل كرد و در پايان، از نگاههايى كه مىكوشند، خلسههاى عرفانى را از طريق دارو، مواد مخدر و شراب به دست آورند و يا درصدد نوعى «مشابهت سازى» اند، انتقاد كرد.
برومر در نشست دوم از مباحث عرفانى و عاشقانه دانشگاه شيراز از «الگوى عشق به خداوند» سخن گفت و به تبيين راههاى ارتباط آدمى با خداوند پرداخت و راه عشق را بر راههاى ديگر ترجيح داد. برومر در اين باره، كتابى را با عنوان «الگوى عشق (
The Model of love
)» نگاشته است.
برومر در نشست خود در دانشگاه اصفهان اين پرسش را مطرح نمود كه: «ما در هنگام دعا چه مىكنيم؟» او در اين باره، كوشيد با وام گرفتن از مفاهيم و اصطلاحات ويتكنشتاين، زبان دعا و نماز را براى حاضران به شكل فلسفى تبيين كند. «بازيهاى زبانى» (John Drury) و «شيوه زندگى» (School of seeing) از مشهورترين اصطلاحات فلسفى ويتكنشتاين هستند كه به گونهاى بديع در جهت معنادار كردن زبان و گزارههاى دينى به كار