تعليم و تربيت از ديدگاه امام سجاد (ع) - لياقتدار، محمد جواد - الصفحة ٣٠
ربما سألت الشىء فلا توتاه، و اوتيت خيراً منه عاجلًا او آجلًا، او صرف عنك لما هو خير لك، فلرب امر قد طلبته فيه هلاك دينك لو اتيته، فلتكن مسئلتك فيما يبقى لك جماله، و ينفى عنك وباله، فالمال لايبقى لك و لاتبقى له
. (دشتى، ١٣٧٩، نامه ٣١، فراز ٧٤- ٧١ يا قسمت دوازدهم)
هرگز از تأخير اجابت دعا نااميد مباش؛ زيرا بخشش الهى به اندازه نيت است، گاه در اجابت دعا تأخير مىشود تا پاداش درخواست كننده بيشتر و جزاى آرزومند كاملتر شود. گاهى درخواست مىكنى اما پاسخ داده نمىشود؛ زيرا بهتر از آنچه خواستى به زودى يا در وقت مشخصى، به تو خواهد بخشيد، يا به جهت اعطاء بهتر از آنچه خواستى، دعا به اجابت نمى رسد. زيرا چه بسا خواستههايى دارى كه اگر داده شود مايه هلاكت دين تو خواهد بود. پس خواستههاى تو به گونه اى باشد كه جمال و زيبايى تو را تأمين، و رنج و سختى را از تو دور كند، پس نه مال دنيا براى تو پايدار، و نه تو براى مال دنيا باقى خواهى ماند.
امام على (ع) در ادامه سفارشات خود به امام حسن مجتبى (ع) توصيه مىنمايد كه اگر گاهى از دعا و درخواست از خداوند، عليرغم رعايت تمام آداب دعا و توجه به شرايط و لوازم تربيتى آن، تأخير يا عدم اجابت مشاهده شد، حتماً ناشى از مصلحت كلان و دراز مدت متربى از سوى مربى بزرگوار (خداوند متعال) مىباشد. ذيلًا، به برخى دلائل تأخير در اجابت دعا اشاره مىشود: