سنين خاص خود از قوه خيالى بسيار قوى برخوردارند و در صورت بيكارى زمينه فعاليت براى او بسيار مساعد خواهد شد و اين باعث مى‌شود كه جوانان و افراد بالغ در آن سنينِ بحرانى به تخيلات عاشقانه و انحرافى دچار شوند. لذا على (ع) فرمايش بسيار متين و زيبايى در اين زمينه دارند: «النفس ان لم تشغلها شغلتك‌» (لياقتدار، مقدمه‌اى بر روش‌هاى تعليم و تربيت در نهج البلاغه، پايان نامه كارشناسى ارشد. تهران: دانشگاه تربيت مدرس) نفس را اگر تو مشغولش نكنى، آن تو را مشغول خواهد كرد.

ب- كار و جلوگيرى از گناه: ازعوارض منفى بيكارى، بزهكارى است. اين مطلبى است كه امروز همگان از جمله متخصصين جامعه‌شناسى و تعليم و تربيت به آن اذعان دارند. شايد يكى از علل ظلم حاكمان در گذشته بيكارى و كار درست و حسابى نداشتن آنها بود. زنان در هر جامعه‌اى به دليل بيكارى به زياد غيبت كردن معروفند.

پ- كار و آزمودن خود: در ضمن كار انسان متوجه مى‌شود كه آيا به اين كارى كه مشغول است، علاقه دارد يا نه و لذا مسئله استعداديابى در گزينش كار بسيار مهم است. ولى از آنجا كه جوان و افراد بالغ اكثراً نمى‌دانندكه استعداد چه كارى را دارند و اغلب در اين زمينه ترديد دارند با رفتن به كارگاه يا مشغول به كارى شدن سريعاً پى مى‌برند كه آيا بدان علاقمند هستند يا خير و توان خود را مى‌آزمايند.

ت- كار و تفكر منطقى: از فوائد ديگر كار، دادن تفكر منطقى به فرد است. بدين معنا كه افرادى كه دنبال كار نبوده و نيستند اكثراً با آرزو و خيال به سر برده و آينده را ترسيم مى‌كنند. اما فردى كه در نوجوانى به سر