در مورد عدالت، رعايت حد وسط و ميانه‌روى و پرهيز از تندروى و كندروى است بدين نحو كه كارهاى خوب متربى را نبايد به نحو افراطى تأييد و تشويق كرد و نيز نبايد نسبت به آنها بيتفاوت باشيم كه هر دو طريق زيان آور است.

٢. كظم غيظ: از اصول مهم تربيتى اسلام كه در جريان تربيت بسيار مؤثر و سازنده است همين فرو بردن خشم و «كنترل خود» است. از آفتهاى تربيتى كه مى‌تواند زحمات مربيان را بر باد دهد همين مسئله عدم كنترل خود و خشمگين شدن بى‌جا و بى‌مورد است.

اصولًا آدمى مركب از چهار قوا مى‌باشد كه عبارتند از: عقل، شهوت، غضب و وهم. ملاحظه مى‌فرماييد كه غضب از چهار پايه وجودى شخصيت انسان است كه بسيارى از رذايل تابع و وابسته به همين قوه است (نراقى، احمد، معراج السعاده، ١٣٧٤، از ص ٢٥٠ تا ٤٥٢). و لذا با اصلاح اين قوه و كنترل آن بسيارى از نارسايى‌هاى اخلاقى و رذائل اخلاقى رفع مى‌شود. بى‌جهت نيست كه باب خاصى پيرامون «فرو خوردن خشم» در اصول كافى و كتب ديگر آورده شده است. اينها همه حكايت از اهميت اين مسئله در تربيت دارد. كظم غيظ از سنن و سيره ائمه و انبيا بوده است و در اين باب روايات و داستانهاى تاريخى بسيار است. براى اهميت نقش كظم غيظ در اصلاح و هدايت مردم همين بس كه قرآن از آنها كه داراى كظم غيظ مى‌باشند تحسين كرده است: «الكاظمين الغيظ و العافين عن الناس و الله يحب‌