«بار خدايا بر محمد (ص) و خاندان او درود فرست و بى‌نيازم كن از كارى كه كوشيدن به آن مرا از عبادت و بندگى تو باز مى‌دارد و وادار مدار به آنچه كه فردا از آن سؤال و بازپرسى مى‌نمايى و روزهاى مرا در آنچه كه براى آنم آفريده‌اى صرف نما. و مرا از ديگران بى‌نياز فرما و روزيت را براى من گشايش ده و به نگاه كردن گرفتارم مفرما و مرا عزيز و گرامى بدار و به كبر و سربلندى دچارم مكن. و مرا براى بندگى خودت رام ساز و عبادتم را به عجب و خودپسندى تباه مگردان. و خير و نيكى براى مردم را به دست من روان ساز و آن را به منت نهادن، باطل مفرما و خوى‌هاى پسنديده را به من ببخش و مرا از به خود نازيدن نگاه دار».

موانع نيل به هدف‌

در عبارت اول از اين فراز امام سجاد (ع) موانعى كه مى‌توانند سد راه رسيدن به هدف نهايى خلقت و تربيت باشند را ذكر مى‌كنند. قبلًا ذكر شد كه غايت نهايى «قرب الى الله» و كار براى خدا انجام دادن و انگيزه الهى داشتن است. مسلماً در طى اين مسير با توجه به بافت زندگى و جريانات آن مشكلاتى پديد مى‌آيد. مثلًا مشكلات مادى و تحصيل معاش و كلًا تأمين ماديات ضرورى زندگى از مسائلى است كه مى‌تواند مانع رسيدن انسان به هدف غايى خود باشد و لذا امام از خدا طلب مى‌كنند كه در اين رابطه مشكلى نداشته باشند. توجه كنيد كه ميان «آفت» و «مانع» فرق است، پرداختن به ماديات و دنبال طلب معاش رفتن هرگز فاسد كننده نيل به هدف‌