تحليلى از زندگانى سياسى امام حسن مجتبى عليه السلام - عاملى، جعفر مرتضى؛ مترجم محمد سپهري - الصفحة ٦٨
خون فرزندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ريشه را از بن كندى ... با بارى كه از ريختن خون دودمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و شكستن حرمت عترت و پارههاى تن او بر دوش مىكشى، به حضور رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وارد خواهى شد.»
او در خطبهاى كه براى مردم كوفه ايراد كرد، فرمود:
«الحمد للّه و الصّلاة على أبى، محمّد و آله الطّيبين الأخيار.»
در متن ديگرى چنين آمده:
«و الصّلاة على أبى، رسول اللّه.»[١]
فاطمه عليها السّلام، دختر امام حسين عليه السّلام نيز در خطبهاى كه براى مردم كوفه بيان كرد، گفت:
«و أنّ محمّدا عبده و رسوله و أنّ اولاده ذبحوا بشط الفرات؛[٢]
و شهادت مىدهم كه محمد بنده و فرستاده خداست و فرزندانش در كنار شط فرات كشته شدند.»
قدم به قدم به دنبال رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله
اين موضعگيرى ائمه عليهم السّلام و ذريّه طاهرينشان جز به پيروى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله- كه به جهان غيب مىنگريست و آينده را به عيان مىديد- نبود. اخبار و احاديث زيادى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وارد شده كه بيان مىكند: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اصرار زيادى داشت تا قضيه فرزندى حسنين عليهما السّلام را آن چنان در وجدان امت اسلامى تثبيت كند كه مجالى براى شك و شبهه باقى نماند؛ به عنوان نمونه به موارد ذيل اشاره مىكنيم:
[١] - ر. ك: امالى طوسى، ج ١، ص ٩٠؛ مقتل مقرم، نقل از: امالى طوسى و امالى فرزندش و كتاب لهوف، ابن نما، ابن شهر آشوب و احتجاج طبرسى.
[٢] - مقتل مقرم، ص ٣٩٠.