امويان كه روى كار آمدند، همين روش را پيمودند؛ طرح جهنمى آنان و هم ديگران در جهت تضعيف اهل بيت عليهم السّلام و بركنارى آنان از صحنه سياسى و زعامت اسلامى و در نهايت، نابودى تبليغاتى، سياسى، اجتماعى و روانى و حتى جسمانى آنان حركت مى‌كرد و نوك تيز حملات آنان اولا و بالذات متوجه كسانى بود كه خداى سبحان تطهير كرده و رسولش آنان را براى مباهله با اهل كفر و لجاج با خود بيرون برده است.

از بين بردن اهل بيت عليهم السّلام به نحوى كه بيان كرديم، بر ايشان كارى مشكل و سخت و از سويى از هر چيز مهم‌تر بود، زيرا امت اسلامى مطالب فراوانى از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله درباره آنان شنيده بودند و كاملا آگاه بودند كه آيات قرآنى فراوانى در شأن آنان نازل شده است كه بيانگر فضايل آنان است، تا چه رسد به موضع‌گيرى‌هاى بسيار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله كه هيچ كس نمى‌توانست آن را ناديده گرفته يا لااقل تحريف و دگرگون جلوه دادن آن به سادگى امكان‌پذير نبود.

آرى، براى همين بود كه امويان تلاش داشتند تا وانمود كنند كه تنها آنان نزديكان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و اهل بيت اويند، تا جايى كه ده تن از بزرگان اهل شام در برابر سفاح سوگند خوردند كه تا زمانى كه مروان كشته شد، جز بنى اميه نزديكانى براى پيامبر يا اهل بيتى كه از او ارث ببرند، سراغ نداشتند[٢].

[١] - ر. ك: نهاية الارب، ج ٨، ص ١٦٨؛ عيون الاخبار، ج ٢، ص ٢٣٣؛ العقد الفريد، ج ٤، ص ٢٥٨؛ تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٢٢٠؛ الامامة و السياسة، ج ١، ص ١٤ و ١٥؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٦، ص ٧- ١١؛ الادب فى ظل التشيع، ص ٢٤، نقل از: علايلى، البيان و التبيين جاحظ و الامام الحسين، ص ١٨٦ و ١٩٠ و ديگران؛ زندگانى سياسى امام رضا عليه السّلام از منابع پيشين، ص ٥٣.

[٢] - النزاع و التخاصم، ص ٢٨؛ مروج الذهب، ج ٣، ص ٣٣؛ فتوح ابن اعثم، ج ٨؛ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج ٧، ص ١٥٩؛ انساب الاشراف، ج ٣، ص ١٥٩.