شقاوت و بدبختى مى‌دانستند كه براى قبيله خود ننگ و عار به همراه دارد و مظنّه خيانت است؛[١] از اين‌رو احدى تصور نمى‌كرد روزى شاهد باشد كه زن در مسأله حساس و سرنوشت‌ساز و حتى مقدسى مثل مباهله شركت داشته باشد، تا چه رسد به اين كه شريك مدّعا و شريك دعوت براى اثبات آن باشد[٢].

ب) آوردن حسنين عليهما السّلام براى مباهله با نصاراى نجران به عنوان پسران‌

[١] - ر. ك: الصحيح من سيرة النبى الاعظم صلّى اللّه عليه و آله، ج ١، ص ٤٥- ٤٧.

[٢] - محقق پژوهشگر، سيد مهدى روحانى، معتقد است:

اين كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله از بين ساير زنان، حضرت زهرا را براى مباهله با نصاراى نجران بيرون برد، در صورتى كه آيه مباركه عام است و با تعبير« نساءنا» از آن نام مى‌برد و نيز زنان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله بارزترين مصاديق اين تعبير قرآنى بودند، تا حدود زيادى همان مفهومى را در بردارد كه ارسال ابو بكر براى ابلاغ آيات سوره برائت و سپس عزل وى با استناد به قول جبرئيل كه« لا يبلّغ عنك إلّا انت او رجل منك» در برداشت!

در مورد عموم كلمه« أنفسنا» كه حضرت تنها امير المؤمنين را با خود برد، و عموم كلمه« ابناءنا» كه فقط حسنين- عليهما السلام- را بدين منظور به همراه برد، همان را مى‌گوييم كه در مورد« نساءنا» گفتيم.

در پاسخ مى‌گوييم:

اولا: بعضى از زنان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله مانند ام سلمه، نبايد مورد تعرض قرار گيرد، چه وى از بهترين و بافضيلت‌ترين زنان بود.

ثانيا: مقصود از« نساءنا» همسران نمى‌باشند، اگر چه در بعضى از آيات قرآنى بر آنان لفظ« نساء» اطلاق شده است. در اينجا منظور از« نساء» زنانى است كه به فرد منسوب مى‌باشند و دختر از اين قبيل است و بر وى لفظ« نساء» اطلاق مى‌گردد.

ثالثا: آنچه وى در اينجا گفته است، با مطلبى كه خودش در جاى ديگر بيان كرده تناقض دارد، چه در آنجا مى‌گويد: پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فاطمه را از ميان زنان شوهردار اين امت، به عنوان« زن مسلمان» براى مباهله با خود بيرون برد، نه به عنوان اين كه وى از زنان اوست، اما در اينجا چيز ديگرى فرموده است.

البته همان‌طور كه خواهد آمد، به نظر ما اين سخن اخير وى نيز نامقبول است، با اين حال با آنچه در اينجا بيان كرده تناقض دارد.