اضافه مى‌كنم: از مطالبى كه مؤيد نظر علامه طباطبايى و علامه مظفر و ديگران است، «سوره هل أتى» است كه در شأن اهل كساء نازل شده است و خدا در آن، همه آن‌ها را به بهشت وعده مى‌دهد و از جمله اهل كساء، حسن و حسين عليهما السّلام هستند.

همچنين شركت در بيعت رضوان؛ گواهى گرفتن آن دو در قضيه فدك توسط حضرت زهرا و ساير اقوال و موضع‌گيرى‌هاى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مناسبت‌هاى مختلف، مؤيد اين مدعاست.

تمامى اين مسائل بدين خاطر بود كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله مى‌خواست مردم را از نظر روحى و وجدانى براى پذيرش امامت ائمه عليهم السّلام- هر چند از سن كمى برخوردار باشند- آماده سازد؛ مثلا در مورد امام جواد و امام مهدى عليهما السّلام وضع چنين بود.

٣. سياست‌هاى شوم‌

در آن زمان، سياست‌هاى منحرفى عرض اندام مى‌كرد كه لازم بود با آن مقابله نمود و در برابر آن ايستاد و موضع‌گيرى كرد. ما در اينجا به چند مورد اشاره مى‌كنيم:

الف) آوردن زن، آن هم شخصيتى مثل حضرت زهرا عليها السّلام كه نمونه عالى و منحصر به فرد زن مسلمان است، در يك چنين امر دينى خطير و سرنوشت‌سازى بدين منظور بود كه برداشت تنفرآور جاهليت از زن را محو سازد، چه آنان براى زن هيچ‌گونه ارزش و منزلت حائز اهميتى قائل نبودند، بلكه بر عكس، زن را منبع‌

[١] - مجمع البيان، ج ٢، ص ٤٥٢ و ٤٥٣؛ ر. ك: مناقب ابن شهر آشوب، ج ٣، ص ٣٦٨، گفتار ابن ابى علان در تبيان، ج ٢، ص ٤٨٥ نيز موجود است. ر. ك: ارشاد مفيد؛ بحار الانوار، بحثى دارد پيرامون ايمان على عليه السّلام در حالى كه به احتلام نرسيده بود.