بنا بر قول مشهور، امام حسن عليه السّلام در پانزدهم ماه مبارك رمضان، سال سوم هجرى در دوران زندگانى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله متولد شد و هفت سال از عمر شريفش را در دامان پرمهر و محبت جدش سپرى كرد. اين سال‌ها اگر چه بسيار اندك بود، اما كافى بود تا سيماى كوچكى از شخصيت پيامبر عظيم الشأن اسلام صلّى اللّه عليه و آله را در امام متبلور سازد و آن حضرت را شايسته نشان افتخارى نمايد كه جدش بدو بخشيد، آن‌گاه كه بر حسب روايت، خطاب به امام حسن عليه السّلام فرمود:

«أشبهت خلقى و خلقى؛[١]

تو از لحاظ آفرينش و خلق و خوى (صورت و سيرت) مانند من هستى.»

[١] - حياة الحسن عليه السّلام، ج ١، ص ٢٩؛ سيرة الأئمة الاثنى عشر، ج ١، ص ٥١٣؛ صلح الامام الحسن عليه السّلام، ص ١٥،( نقل از: غزالى، احياء العلوم).

در اين باره رجوع كنيد به: تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٢٢٦؛ بحار الانوار، ج ١٠؛ اعيان الشيعة، ج ٩.

علامه محقق، على احمدى اين مطلب را از مراجع ذيل نقل كرده است:

كشف الغمّه، ص ١٥٤؛ الفصول المهمّه؛ الاصابه، ج ١، ص ٣٢٨؛ كفاية الطالب، ص ٢٦٧؛ تهذيب تاريخ ابن عساكر، ج ٤، ص ٢٠٢؛ ينابيع الموده، ص ١٣٧؛ تاريخ الخلفاء، ص ١٢٦ و ١٢٧؛ التنبيه و الاشراف، ص ٢٦١؛ بحار الانوار( نقل از: ارشاد مفيد؛ روضه كافى؛ اعلام الورى؛ عكبرى؛ ترمذى؛ شرف النبوه).