«احتمالا حسن عليه السّلام در گرايش به عثمان غلو كرده باشد، تا جايى كه روزى چيزى را كه خوش نداشت به پدرش گفت. راويان نقل كرده‌اند: روزى على عليه السّلام از كنار پسرش حسن عبور مى‌كرد و او در حال وضو گرفتن بود. به او گفت:

حسن! وضويت را كامل كن! حسن با اين سخن تلخ، پاسخ پدر را داد: ديشب مردى را كشتيد كه وضوى كامل مى‌گرفت. على گفت: خداوند اندوه تو را درباره عثمان طولانى كند.»

در نص بلاذرى آمده:

«مردى را كشتى كه وضوى كامل مى‌گرفت.»[١]

در داستان ديگرى مى‌گويند: [حسن عليه السّلام گفت:]

[١] - ر. ك: الفتنة الكبرى( بخش على و بنوه)، ص ١٧٦؛ انساب الاشراف، ج ٣، ص ١٢ و نيز ج ٥، ص ٨١؛ محمد حسن آل ياسين، الامام الحسن بن على عليهما السّلام، ص ٥٠؛ سيره ائمه اثنى عشر، ج ١، ص ٥٤٣.